The Spider Man - Looper

I always take the same way home:

Straight up University Avenue, then right on Byres Road.

And at the top I turn onto Observatory, then down the lane and home.

I don’t even think about it anymore,

I just start walking and twenty minutes later I’ll find myself there.

But one night I found myself lost —

I looked up and I was on Sydenham Road.

And I’d no idea how I’d got there.

I waited for a while to see if anything was going to happen;

To see if I’d come there for any reason —

But there was nobody about, and everything was quiet.

And I walked home round Kensington Gate,

And I forgot about it.

But since then more and more stuff like that has started happening.

More things I used to do without thinking about them

Have started coming out differently,

And I’ve started spending hours doing things I’ve got no interest in —

With no idea why I’m doing them,

But unable to stop.

I catch myself listening to bands I’ve always hated before,

Listening to their records over and over.

And sometimes when I’m typing,

A whole different bunch of words appear on the page

From the ones I had in my head.

A few nights ago I went into Barrats to buy the newspaper I always buy —

But when I got outside, I realized I’d bought something entirely different.

I was holding a magazine I’d never seen before,

Something about Science and Nature.

I started reading it on the way home, and there was this article in there

About a wasp that lays its eggs in the body of a spider.

The wasp stings the spider, and a short while after the eggs have been laid

The spider starts to weave a new kind of web —

A kind of web it’s never woven before —

Without knowing why it’s doing it.

But when the spider dies, it turns out that what it’s woven

Is a cocoon for the baby wasps.

A place for them to hatch from.

And they grow safely in there, while they feed on the spider’s body.

I threw the magazine away, and made sure I took the right streets home.

And I tried to remember if maybe I’d been stung by that kind of wasp.

And I started wondering how you would get rid of something like that…

Ik neem altijd dezelfde weg naar huis:

Rechtdoor University Avenue op, dan rechtsaf Byres Road op.

En bovenaan sla ik Observatory in, dan de baan af en naar huis.

Ik denk er niet eens meer over na,

Ik begin gewoon te lopen en twintig minuten later sta ik daar.

Maar op een nacht merkte ik dat ik verdwaald was...

Ik keek op en ik was op Sydenham Road.

En ik had geen idee hoe ik daar was gekomen.

Ik wachtte een tijdje om te zien of er iets zou gebeuren;

Om te zien of ik daar om wat voor reden dan ook zou komen:

Maar er was niemand in de buurt en alles was stil.

En ik liep naar huis rond Kensington Gate,

En ik ben het vergeten.

Maar sindsdien gebeuren er steeds meer van dat soort dingen.

Meer dingen die ik deed zonder erover na te denken

Ben er anders uitgekomen,

En ik ben uren gaan besteden aan dingen waar ik geen interesse in heb...

Zonder te weten waarom ik ze doe,

Maar kan niet stoppen.

Ik betrap mezelf erop dat ik luister naar bands die ik altijd al haatte,

Steeds weer naar hun platen luisteren.

En soms als ik aan het typen ben,

Er verschijnt een heel ander aantal woorden op de pagina

Van degene die ik in mijn hoofd had.

Een paar avonden geleden ging ik naar Barrats om de krant te kopen die ik altijd koop —

Maar toen ik buiten kwam, realiseerde ik me dat ik iets heel anders had gekocht.

Ik hield een tijdschrift vast dat ik nog nooit eerder had gezien,

Iets over wetenschap en natuur.

Ik begon het te lezen op weg naar huis, en daar stond dit artikel in

Over een wesp die zijn eitjes legt in het lichaam van een spin.

De wesp steekt de spin, en een korte tijd nadat de eieren zijn gelegd

De spin begint een nieuw soort web te weven —

Een soort web dat het nog nooit eerder heeft geweven —

Zonder te weten waarom hij het doet.

Maar als de spin sterft, blijkt dat wat hij geweven is

Is een cocon voor de babywespen.

Een plek waar ze uit kunnen komen.

En ze groeien daar veilig, terwijl ze zich voeden met het lichaam van de spin.

Ik gooide het tijdschrift weg en zorgde ervoor dat ik de juiste straten mee naar huis nam.

En ik probeerde me te herinneren of ik misschien gestoken was door dat soort wesp.

En ik begon me af te vragen hoe je van zoiets af zou komen...