Dave The Moon Man - Looper

He’d look up at the blurred stars

As the dew on the grass

Soaked through the back of his jacket

And the back of his trousers

And then he’d look towards the moon

All that distance from the surface

He was pinned down on

To the surface glowing in the darkness

With nothing but space all the way in between

Nothing to hold onto and yet somehow

Someone had managed to get there

Someone had managed to do that

A truly impossible thing

So he’d get up out of the grass

Light hearted again

It made everything else possible

Anything you could think of

Anything you were stuck with

It could be done because that had been done

Someone had got up and gone to the moon

And nothing else was more impossible than that

Dave, the moon man

But sober and playing around on the Internet

He started to find bits and pieces

Dave, the moon man

Things about the Van-Allen Belt

And about Kodak film and dual light sources

And he talked to people who knew about similar stuff

And he read bits in magazines and books

First time I met him was at a party

He was surrounded by a group of people

And he was giving short lectures

About all the stuff he had learned

Going 'round the party one group at a time

With all the energy of someone newly born to a religion

You had to wait your turn

If you wanted him to tell you about it

So I waited my turn

The first thing was the Van Allen Belt

He said, an outer layer of the atmosphere

That all the shuttle flights stay inside

That protects the earth from radiation

He read somewhere that if the astronauts

Had really gone beyond that

And gone all the way to the moon

The radiation would have killed them soon afterwards

Then there were the photographs

Of astronauts walking on the moon

He said you could tell from the shadows

That the light sources were all wrong

Which suggested studio lighting

And there was something about

The photograph of the footprint too

could leave such

A deep impression on the surface of the moon

Then the thrust of the rocket when it was landing

Should have forced two big mounds

Up on either side of the rocket

But there are none in the pictures

There was a whole load of stuff

A whole load of stuff more than that

And so he was coming to believe it was a hoax

And that no one had ever been to the moon

I thought he had a mission

Dave, the moon man

To prove to everyone that no one

Had ever landed on the moon

But that wasn’t it at all, he was telling everyone

All this stuff he’d learned 'cause he hoped that

Someone could prove to him it was wrong

And it wasn’t just a hoax

Because dreaming was so much harder otherwise

And it was so much harder to find the belief

To get things done

Lying out on the lawn at night

Drunk, with the dew soaking

Through the back of your jacket

And all that distance between here and there

And he really wanted to believe

That people had traveled to the moon

In that crazy rocket

That looked as if it was made

Out of tin foil and cardboard

He really wanted to believe

That they’d managed to get it there

Just by strapping enough fuel on

Even though today

You probably wouldn’t trust it

To get you down the shops

Dave, the moon man

Dave, the moon man

Hij zou omhoog kijken naar de vage sterren

Als de dauw op het gras

Doorweekt door de achterkant van zijn jas

En de achterkant van zijn broek

En dan zou hij naar de maan kijken

Al die afstand van het oppervlak

Hij was vastgepind op

Naar de oppervlakte die gloeit in de duisternis

Met alleen maar ruimte ertussenin

Niets om vast te houden en toch op de een of andere manier

Iemand was erin geslaagd om daar te komen

Iemand was erin geslaagd om dat te doen

Een echt onmogelijke zaak

Dus hij zou opstaan ​​uit het gras

Weer luchtig

Het maakte al het andere mogelijk

Alles wat je maar kunt bedenken

Alles waar je mee vast zat

Het kon worden gedaan omdat dat was gedaan

Iemand was opgestaan ​​en naar de maan gegaan

En niets anders was onmogelijker dan dat

Dave, de maanman

Maar nuchter en spelen op internet

Hij begon stukjes en beetjes te vinden

Dave, de maanman

Dingen over de Van-Allen Belt

En over Kodak-film en dubbele lichtbronnen

En hij sprak met mensen die soortgelijke dingen wisten

En hij las stukjes in tijdschriften en boeken

De eerste keer dat ik hem ontmoette was op een feestje

Hij was omringd door een groep mensen

En hij gaf korte lezingen

Over alle dingen die hij had geleerd

Met één groep tegelijk rondgaan op het feest

Met alle energie van iemand die pas geboren is in een religie

Je moest op je beurt wachten

Als je wilt dat hij je erover vertelt

Dus ik wachtte op mijn beurt

Het eerste ding was de Van Allen Belt

Hij zei, een buitenste laag van de atmosfeer

Dat alle shuttlevluchten binnen blijven

Dat beschermt de aarde tegen straling

Hij las ergens dat als de astronauten...

Was echt verder gegaan dan dat

En helemaal naar de maan gegaan

De straling zou hen kort daarna hebben gedood

Dan waren er nog de foto's

Van astronauten die op de maan lopen

Hij zei dat je het kon zien aan de schaduwen

Dat de lichtbronnen allemaal verkeerd waren

Welke studioverlichting suggereerde

En er was iets over

De foto van de voetafdruk ook

zou zoiets kunnen achterlaten

Een diepe indruk op het oppervlak van de maan

Dan de stuwkracht van de raket toen hij landde

Had twee grote heuvels moeten forceren

Aan beide kanten van de raket

Maar er staan ​​er geen op de foto's

Er was een hele lading van dingen

Een hele hoop dingen meer dan dat

En dus begon hij te geloven dat het een hoax was

En dat er nog nooit iemand op de maan was geweest

Ik dacht dat hij een missie had

Dave, de maanman

Om aan iedereen te bewijzen dat niemand

Was ooit op de maan geland

Maar dat was het helemaal niet, hij vertelde iedereen

Al deze dingen die hij had geleerd omdat hij hoopte dat

Iemand zou hem kunnen bewijzen dat het niet klopte

En het was niet alleen een hoax

Omdat dromen anders zo veel moeilijker was

En het was zo veel moeilijker om het geloof te vinden

Dingen gedaan krijgen

's Nachts op het gazon liggen

Dronken, met de dauw doordrenkt

Door de achterkant van je jas

En al die afstand tussen hier en daar

En hij wilde echt geloven

Dat mensen naar de maan waren gereisd

In die gekke raket

Dat zag eruit alsof het gemaakt was

Uit aluminiumfolie en karton

Hij wilde echt geloven

Dat ze erin geslaagd zijn om het daar te krijgen

Gewoon door voldoende brandstof vast te binden

ook al vandaag

Je zou het waarschijnlijk niet vertrouwen

Om je naar de winkels te krijgen

Dave, de maanman

Dave, de maanman