Tarde - Lito Vitale, Juan Carlos Baglietto

De cada amor que tuve tengo heridas

Heridas que no cierran ni sangran todavia

Error de haber querido ciegamente

Matando inutilmente la dicha de mis dias

Tarde me di cuenta que al final

Se vive igual mintiendo

Tarde comprendí que mi ilusión

Se marchito queriendo

Pobre amor que amor que esta sufriendo

La amargura mas tenáz

Y ahora que no es hora para nada

Tu boca enamorama me incita una vez más

Y aunque quiera quererte ya no puedo

Por que dentro del alma tengo miedo

Tengo miedo que se vuelva a repetir

La comedia que me ha hundido en el sufrir

Todo lo que di todo lo perdi

Siempre tuve el alma entera

De cualquier manera soportando afrendas

Y al final de cuentas me quede sin fé

De cada amor que tuve tengo heridas

Heridas que no cierran ni sangran todavia

Error de haber querido ciegamente

Perdido en un torrente de burlas y mentiras

Sigo en mi rodar sin esperar y sin buscar amores

Ya murió el amor porque el dolor

Le marchito las flores y aunque llores y me implores

Mi ilusión va a devolver

No ves que ya la pobre esta cansada

Vencida, destrozada de tanto parecer

Y aunque quiera quererte ya no puedo

Por que dentro del alma tengo miedo

Tengo miedo que se vuelva a repetir

La comedia que me ha hundido en el sufrir

Todo lo que di todo lo perdi

Siempre tuve el alma entera

De cualquier manera

Soportando afrendas

Y al final de cuentas me quede sin fé

Van elke liefde die ik had heb ik wonden

Wonden die nog niet sluiten of bloeden

Fout van blindelings gewild hebben

Nutteloos het geluk van mijn dagen doden

Laat realiseerde ik me dat op het einde

Je leeft hetzelfde liegen

Laat begreep ik dat mijn illusie

Het verdorde willen

arme liefde die liefde die lijdt

De meest hardnekkige bitterheid

En nu het nergens meer tijd voor is

Je verliefde mond prikkelt me ​​weer

En hoewel ik van je wil houden, kan ik niet langer

Want in mijn ziel ben ik bang

Ik ben bang dat het weer zal gebeuren

De komedie die me in het lijden heeft ondergedompeld

Alles wat ik gaf, alles wat ik verloor

Ik had altijd de hele ziel

Hoe dan ook, beledigingen verdragen

En aan het eind van de dag had ik geen geloof meer

Van elke liefde die ik had heb ik wonden

Wonden die nog niet sluiten of bloeden

Fout van blindelings gewild hebben

Verloren in een stortvloed van beschimpingen en leugens

Ik blijf rollen zonder te wachten en zonder liefde te zoeken

Liefde is al gestorven omdat de pijn

Ik verwelk de bloemen en hoewel je huilt en me smeekt

Mijn illusie komt terug

Zie je niet dat het arme ding al moe is?

Verslagen, verbrijzeld door zoveel schijn

En hoewel ik van je wil houden, kan ik niet langer

Want in mijn ziel ben ik bang

Ik ben bang dat het weer zal gebeuren

De komedie die me in het lijden heeft ondergedompeld

Alles wat ik gaf, alles wat ik verloor

Ik had altijd de hele ziel

Hoe dan ook

aanhoudende beledigingen

En aan het eind van de dag had ik geen geloof meer