Dim - Like Pacific

Curse me with hope, validate me the same

Use yours words please, tell me you hate me

I think I can handle fate

You lie like I don’t But my word punctures through

No light shed on purpose, almost everyday

I feel my patience start to break

I’ll take my turn with fate, my open arms are less giving

The marks on my legs from climbing steps, the steps I take so you digress

Figure I’ll stay long, the effort was not bought, strictly borrowed from your

grip

I’m losing a person I never deserved this but that’s life I guess

No light shed on purpose almost everyday

Connected with weakness and my desperate taste

I was no one to you, no that’s not longer the case

I feel my patience start to bend and break

Vervloek me met hoop, valideer me hetzelfde

Gebruik je woorden alsjeblieft, zeg me dat je me haat

Ik denk dat ik het lot aankan

Je liegt alsof ik dat niet doe Maar mijn woord dringt door

Er wordt met opzet geen licht geworpen, bijna elke dag

Ik voel dat mijn geduld begint te breken

Ik zal mijn beurt nemen met het lot, mijn open armen geven minder

De sporen op mijn benen van het beklimmen van trappen, de stappen die ik neem zodat je afdwaalt

Figuur ik blijf lang, de inspanning is niet gekocht, strikt geleend van je

greep

Ik verlies een persoon. Ik heb dit nooit verdiend, maar dat is het leven denk ik

Bijna elke dag wordt er opzettelijk geen licht geworpen

Verbonden met zwakte en mijn wanhopige smaak

Ik was niemand voor jou, nee dat is niet langer het geval

Ik voel dat mijn geduld begint te buigen en te breken