Serenata - Leonardo

Ai, como eu queria voltar ao passado

Cantar com meus amigos

Pra você fazer serenata

Nas madrugadas vazias

De sereno meu violão molhado

Eu cantava em sua janela

Eu era o seu namorado

A lua descia do céu

Eu cantando, você acordava

Com os olhos cheios de amor

Abria a janela e me beijava

Depois eu te dava uma flor

Quase chorando eu ia embora

Ah, se voltasse esse tempo

De poesia sem dor de outrora

O tempo passou como as nuvens

Sopradas pela tempestade

Onde está a minha alegria?

Já não tenho mais felicidade

Vou cantar outra vez pra você

Jogar fora essa dor que me mata

Vou chamar meu melhor amigo

E pra você fazer serenata

Oh, wat wilde ik terug naar het verleden

zingen met mijn vrienden

Voor jou om te serenades

In de lege dageraad

Sereen mijn natte gitaar

Ik zong in je raam

ik was je vriendje

De maan daalde uit de lucht

Ik zing, je werd wakker

Met ogen vol liefde

Opende het raam en kuste me

Dan zou ik je een bloem geven

Bijna huilend zou ik weggaan

Oh, als deze tijd terug zou komen

Van poëzie zonder pijn van oud

De tijd ging als wolken voorbij

door de storm geblazen

Waar is mijn vreugde?

Ik heb geen geluk meer

Ik zal weer voor je zingen

Gooi deze pijn weg die me doodt

Ik zal mijn beste vriend bellen

En voor jou om te serenades