Far Away - KONGOS

You hear that?

There’s a song to make you feel alright

It’s calling me, and calling you

So won’t you sing all afternoon

Loud and carelessly

You hear that?

There’s a song to fill the empty space

It’ll take you back to better times

A summer track you’ll recognize

That brightens up your day

You told me, told me in the morning when you woke up from a daze

That lately, lately you’ve been hiding that you choke up

‘Cause everyone you love is far away

Don’t want to be far away

Don’t want to be far away no more

Far away

Don’t want to be far away

Don’t want to be far away no mor

You feel that?

There’s a weight that can’t scape the room

It’s underneath the skin and bones

It settles deep and sets like stone

With every restless sleep

You told me, told me in the morning when you woke up from a daze

That lately, lately you’ve been hiding that you choke up

When everybody goes…

Home is, home is where you’d like to see the sunset, from a roof

Not roaming, ‘cause Rome is even lonely in a new bed

When everyone you love is

Holding, barely holding on when they wake up from a daze

And maybe, maybe they’ve been hiding that they choke up

‘Cause everyone they love is far away

Don’t want to be far away

Don’t want to be far away no more

Far away

Don’t want to be far away

Don’t want to be far away no more

Hoor je dat?

Er is een nummer waardoor je je goed voelt

Het roept mij, en het roept jou

Dus wil je niet de hele middag zingen?

Luid en onzorgvuldig

Hoor je dat?

Er is een nummer om de lege ruimte te vullen

Het brengt je terug naar betere tijden

Een zomernummer dat je herkent

Dat fleurt je dag op

Je vertelde me, vertelde me 's morgens toen je wakker werd uit een roes

Dat je de laatste tijd, de laatste tijd, verbergt dat je stikt

Want iedereen van wie je houdt is ver weg

Ik wil niet ver weg zijn

Wil niet meer ver weg zijn

Ver weg

Ik wil niet ver weg zijn

Wil niet ver weg zijn

Voel je dat?

Er is een gewicht dat de kamer niet kan verlaten

Het zit onder de huid en botten

Het nestelt zich diep en zet in als steen

Bij elke rusteloze slaap

Je vertelde me, vertelde me 's morgens toen je wakker werd uit een roes

Dat je de laatste tijd, de laatste tijd, verbergt dat je stikt

Als iedereen gaat...

Thuis is, thuis is waar je de zonsondergang wilt zien, vanaf een dak

Niet zwerven, want Rome is zelfs eenzaam in een nieuw bed

Wanneer iedereen van wie je houdt is

Vasthouden, nauwelijks vasthouden als ze wakker worden uit een roes

En misschien, misschien hebben ze verstopt dat ze stikken

Want iedereen van wie ze houden is ver weg

Ik wil niet ver weg zijn

Wil niet meer ver weg zijn

Ver weg

Ik wil niet ver weg zijn

Wil niet meer ver weg zijn