Miriam - King Diamond

Curtain of black were inside the room

Shutting out the light, the light that always hurt his eyes

There was nothing bright in the entire mansion, no.

no

Except for the candlelight… the light… and the fire that burned real slow

Oh Miriam… why did you have to go and die?

Curtains of black were inside the room

Abigail was not alone, there was someone else in here too

Come closer my dear said the shadow in the wheelchair

Stand by the fireplace so I can better see your face

Oh Miriam… why did you have to go and die?

The shadow could not believe the likeness in her face

It looked as if Miriam had come back from the grave

I am Count De La Fey and you are

Abigail she whispered and she shivered to the bone

Can I. he said Can I call you Miriam?

Miriam or Abigail is fine

You can even call me Lucy for it is just a name

He struggled out of the wheelchair

Since his fall many years ago

Now he could only walk by a cane, what a shame

Don’t move, stay where you are and then he was right behind her

Touching her long black hair, he was breathing much harder now

Then he grabbed her head

In pain she screamed as he

Yanked out a lock of that beautiful hair, oh dear, oh dear, oh dear

He quickly struggled across the floor to another cabinet

Behind the glass doors it said: To My Beloved Dear

It was then he started to compare, and she saw the other hair

In his twisted mind she was back but why?

I must retire my dear in order to prepare

You should do the same, tomorrow an heir

Gordijn van zwart was in de kamer

Het licht uitdoen, het licht dat altijd pijn deed aan zijn ogen

Er was niets lichts in het hele landhuis, nee.

nee

Behalve het kaarslicht... het licht... en het vuur dat heel langzaam brandde

Oh Miriam... waarom moest je gaan en sterven?

Er waren zwarte gordijnen in de kamer

Abigail was niet alleen, er was hier ook nog iemand

Kom dichterbij mijn liefste zei de schaduw in de rolstoel

Ga bij de open haard staan ​​zodat ik je gezicht beter kan zien

Oh Miriam... waarom moest je gaan en sterven?

De schaduw kon de gelijkenis in haar gezicht niet geloven

Het leek alsof Miriam uit het graf was teruggekomen

Ik ben graaf De La Fey en jij bent

Abigail fluisterde ze en ze huiverde tot op het bot

Mag ik. Hij zei Mag ik je Miriam noemen?

Miriam of Abigail is prima

Je kunt me zelfs Lucy noemen, want het is maar een naam

Hij worstelde zich uit de rolstoel

Sinds zijn val vele jaren geleden

Nu kon hij alleen nog maar met een stok lopen, wat jammer

Beweeg niet, blijf waar je bent en toen stond hij vlak achter haar

Terwijl hij haar lange zwarte haar aanraakte, ademde hij nu veel moeilijker

Toen greep hij haar hoofd

Van de pijn schreeuwde ze terwijl hij

Haalde een lok uit dat mooie haar, oh jee, oh jee, oh jee

Hij worstelde snel over de vloer naar een andere kast

Achter de glazen deuren stond: Aan mijn geliefde lieveling

Het was toen dat hij begon te vergelijken, en ze zag het andere haar

In zijn verwrongen geest was ze terug, maar waarom?

Ik moet met pensioen mijn liefste om me voor te bereiden

Jij zou hetzelfde moeten doen, morgen een erfgenaam