Phönix - Julian le Play

Wie viele Tage bis das Jahr vergeht?

Bis all die Fragen mit mir schlafen gehen?

Ein alter Vogel sitzt in meinem Schrank

Vor ein paar Jahrenist er abgebrannt

Ich seh’den Winter durch die Straßen ziehen

Ein weißer Mantel geht durchs schwarze Wien

Er zuckert an was ihm nicht gefällt

Das ganze Land hat er eingehüllt

Ich bin ein Phönix

Ich bring die Asche zum glühen

Ich weiß, es ist möglich

Nimm dir Zeit raus zu fliegen

Ich mach neu aus alt

Und ich mach Weiß wieder Schwarz

Und ich flieg dann als Phönix ganz einfach durch die Nacht

Ich seh’den Winter durch die Straßen ziehen

Ein weißer Mantel geht durchs schwarze Wien

Er zuckert an was ihm nicht gefällt

Das ganze Land hat er eingehüllt

Ich bin ein Phönix…

Und in der Luft liegt ein Hauch von dir

Und der Wind treibt ihn rauf zu mir

Wenn ich als Phönix durch die Straßen zieh'

Mit letzter Kraft an deinem Vakuum zieh

Hoeveel dagen gaat het jaar nog voorbij?

Tot alle vragen met mij naar bed gaan?

Er zit een oude vogel in mijn kast

Het is een paar jaar geleden afgebrand

Ik zie de winter door de straten bewegen

Een witte jas loopt door zwart Wenen

Hij suikert op wat hij niet lust

Hij heeft het hele land omhuld

ik ben een feniks

Ik laat de as gloeien

Ik weet dat het mogelijk is

Neem de tijd om te vliegen

Ik maak van oud nieuw

En ik maak wit weer zwart

En dan vlieg ik gewoon door de nacht als een feniks

Ik zie de winter door de straten bewegen

Een witte jas loopt door zwart Wenen

Hij suikert op wat hij niet lust

Hij heeft het hele land omhuld

ik ben een feniks...

En er hangt een vleugje van jou in de lucht

En de wind drijft het naar me toe

Als ik door de straten zwerf als een feniks

Trek met je laatste kracht aan je stofzuiger