The Player - Jordan Reyne

You lit a candle in the hope the heat would fill the void

The hope that light would find some substance in the dark

Where all those shaking fading walls should hold your safely balanced words

Should reflect a smile whose warmth disguises the abyss

Belies a traitors twisted bloodied tongue

And it says

And you will feed us little deaths that serve to mark our fading,

fleeting hearts

Until we breathe, and nothing more, until we shine like mirrored glass

Reflect your artifice and art

Curse you.

Curse you

And what is given falls away with speed akin to fading light

You shine so pale, approaching night

I give a smile, a smile you might just recognise

A mirror, guise, a worn disguise

My open arms, my lovers lies

My open mouth, my empty eyes

Curse you.

Curse you

Je stak een kaars aan in de hoop dat de hitte de leegte zou vullen

De hoop dat licht iets zou vinden in het donker

Waar al die trillende, vervagende muren je veilig uitgebalanceerde woorden zouden moeten bevatten

Moet een glimlach weerspiegelen waarvan de warmte de afgrond verbergt

Belies een verraderlijke verdraaide bebloede tong

En er staat

En je zult ons kleine sterfgevallen voeden die dienen om onze vervaging te markeren,

vluchtige harten

Totdat we ademen, en niets meer, totdat we schitteren als spiegelglas

Weerspiegel uw kunstgrepen en kunst

Vervloek je.

vervloek je

En wat wordt gegeven, valt weg met snelheid die lijkt op vervagend licht

Je straalt zo bleek, nadert de nacht

Ik glimlach, een glimlach die je misschien herkent

Een spiegel, vermomming, een versleten vermomming

Mijn open armen, mijn geliefden leugens

Mijn open mond, mijn lege ogen

Vervloek je.

vervloek je