Yellow Cat - John Denver

It’s late December and the New Year’s nev-er com-ing,

time passes slowly in a two-room walk-up flat,

The sun is silent there’s a cold rain’s gonna come on,

No one to talk to but my lady’s yellow cat.

Raindrops falling on the flowers in the window box,

Plastic roses that I planted yesterday.

I didn’t think they’d die so soon but they’re all withered now,

Seems like everything I touch turns out that way.

Well, I guess I’ll just go walking,

The cat’s no Good for talking to,

He don’t know what I’m saying

And the rain is always playing on my mind, on my mind.

Street lights drifting through the blinds that cover window panes

blending softy with the bare lights overhead.

Then together they run swiftly through my memory

An eerie image in a strange and empty bed.

The wind is whippin’up the papers in the street below

I got some books to read but it seems they’ve all been read

Clouds are crowded in a misty drifting sky above

I wish to hell I could remember what I said.

Repeat Chorus

One crystal wine glass on a table filled with scarlet stains

Stands alone and empty where there once were two

The jug is silent on the table by a broken plate

The wine is gone, my lady, and so, my love, are you.

Well, I guess I’ll just go walking,

The cat’s no Good for talking to,

He don’t know what I’m saying

And the rain is always playing on my mind, on my mind, on my mind

Het is eind december en het nieuwe jaar komt nooit,

de tijd verstrijkt langzaam in een tweekamerflat,

De zon is stil, er komt een koude regen,

Niemand om mee te praten, behalve de gele kat van mijn vrouw.

Regendruppels vallen op de bloemen in de bloembak,

Plastic rozen die ik gisteren heb geplant.

Ik had niet gedacht dat ze zo snel zouden sterven, maar ze zijn nu allemaal verdord,

Het lijkt erop dat alles wat ik aanraak zo verloopt.

Nou, ik denk dat ik gewoon ga wandelen,

De kat is niet goed om mee te praten,

Hij weet niet wat ik zeg

En de regen speelt altijd in mijn gedachten, in mijn gedachten.

Straatverlichting dwarrelt door de jaloezieën die ruiten bedekken

zacht mengen met de kale lichten boven je hoofd.

Dan rennen ze samen snel door mijn geheugen

Een griezelig beeld in een vreemd en leeg bed.

De wind blaast de kranten op in de straat beneden

Ik moet wat boeken lezen, maar het lijkt erop dat ze allemaal zijn gelezen

Wolken zijn samengepakt in een mistige, drijvende lucht erboven

Ik wou dat ik me kon herinneren wat ik zei.

Herhaal refrein

Een kristallen wijnglas op een tafel gevuld met scharlakenrode vlekken

Staat alleen en leeg waar er eens twee waren

De kan staat stil op tafel door een gebroken bord

De wijn is op, mijn dame, en jij ook, mijn liefste.

Nou, ik denk dat ik gewoon ga wandelen,

De kat is niet goed om mee te praten,

Hij weet niet wat ik zeg

En de regen speelt altijd in mijn gedachten, in mijn gedachten, in mijn gedachten