My Old Man - John Denver

My old man, he had a ramblin' soul

He’d hear an old freight train and he had to roll

Said he’d been blessed with a gypsy bone

That’s the reason I guess he’d been cursed to roam

He came to town back before the war

He didn’t even know that it was he was looking for

He carried a tattered bag for his violin

It was full of songs from places he had been

He talked real easy, had a smilin' way

He could pass it on to you while his fiddle played

He was makin' people drop their cares and woes

They’d hum out loud to tunes that his fiddled bowed

The people there began to join that sound

Everyone in town was laughin', singin', dancin' round

Like the fiddler’s tunes were all they heard that night

As if some dream had said all in the world was right

His eye caught a dancing lady there

She had that rollin', flowin', golden, danglin' kind of hair

He played for her as if she danced alone

He played his favorite songs, the ones he called his own

She alone was dancing in the room

The only thing left moving to his fiddler’s tune

He played until she was the last to go

He stopped and packed his case and said he’d take her home

In all the nights that passed, a child was born

And all the years that passed, love would keep them warm

All their lives they’ve shared a dream come true

All because she danced so well to his fiddler’s tune

But the train next morning, she blew a lonesome sound

As if she sang the blues of what she took from town

All that I recall he said when I was young

Was no one else could really sing the songs he sung

Mijn oude man, hij had een wilde ziel

Hij hoorde een oude goederentrein en hij moest rollen

Zei dat hij gezegend was met een zigeunerbot?

Dat is de reden waarom ik denk dat hij vervloekt was om rond te zwerven

Hij kwam voor de oorlog naar de stad

Hij wist niet eens dat hij het was die hij zocht

Hij droeg een aan flarden gescheurde tas voor zijn viool

Het stond vol met liedjes van plaatsen waar hij was geweest

Hij praatte heel gemakkelijk, had een lachende manier

Hij zou het aan jou kunnen doorgeven terwijl zijn viool speelde

Hij zorgde ervoor dat mensen hun zorgen en problemen lieten varen

Ze neuriën hardop op deuntjes die zijn viool boog

De mensen daar begonnen mee te doen aan dat geluid

Iedereen in de stad was aan het lachen, zingen, dansen rond

Alsof de deuntjes van de violist het enige waren dat ze die avond hoorden

Alsof een droom had gezegd dat de hele wereld gelijk had

Zijn oog viel daar op een dansende dame

Ze had dat rollende, vloeiende, gouden, bungelende soort haar

Hij speelde voor haar alsof ze alleen danste

Hij speelde zijn favoriete nummers, de nummers die hij de zijne noemde

Alleen zij danste in de kamer

Het enige dat nog beweegt op het deuntje van zijn violist

Hij speelde tot zij de laatste was om te gaan

Hij stopte, pakte zijn koffer in en zei dat hij haar mee naar huis zou nemen

In alle nachten die voorbijgingen, werd er een kind geboren

En al de jaren die voorbijgingen, zou liefde hen warm houden

Hun hele leven hebben ze een droom gedeeld

En dat allemaal omdat ze zo goed danste op het deuntje van zijn viool

Maar de volgende ochtend in de trein blies ze een eenzaam geluid

Alsof ze de blues zong van wat ze uit de stad had meegenomen

Alles wat ik me herinner, zei hij toen ik jong was

Kon niemand anders de liedjes die hij zong echt zingen?