Wond'ring Again - Jethro Tull

There’s the stillness of death on a deathly unliving sea

And the motor car magical world long since ceased to be

When the Eve-bitten apple returned to destroy the tree

Incestuous ancestry’s charabanc ride

Spawning new millions throws the world on its side

Supporting their far-flung illusion, the national curse

And those with no sandwiches please get off the bus

The excrement bubbles

The century’s slime decays

And the brainwashing government lackeys

Would have us say

It’s under control and we’ll soon be on our way

To a grand year for babies and quiz panel games

Of the hot hungry millions you’ll be sure to remain

The natural resources are dwindling and no one grows old

And those with no homes to go to, please dig yourself holes

We wandered through quiet lands, felt the first breath of snow

Searched for the last pigeon, slate grey I’ve been told

Stumbled on a daffodil which she crushed in the rush, heard it sigh

And left it to die

At once felt remorse and were touched by the loss of our own

Held its poor broken head in her hands

Dropped soft tears in the snow

And it’s only the taking that makes you what you are

Wond’ring aloud will a son one day be born

To share in our infancy

In the child’s path we’ve worn

In the aging seclusion of this earth that our birth did surprise

We’ll open his eyes

Er is de stilte van de dood op een dodelijke, niet-levende zee

En de magische wereld van auto's bestaat al lang niet meer

Toen de door Eva gebeten appel terugkeerde om de boom te vernietigen

Charabanc-rit van incestueuze voorouders

Nieuwe miljoenen spawnen zet de wereld op zijn kant

Ondersteuning van hun wijdverbreide illusie, de nationale vloek

En degenen zonder broodjes, stap alsjeblieft uit de bus

De uitwerpselen

Het slijm van de eeuw vergaat

En de hersenspoelende lakeien van de overheid

Zouden we willen zeggen

Het is onder controle en we zijn snel onderweg

Naar een groots babyjaar en quizpanelspellen

Van de hete hongerige miljoenen zul je zeker overblijven

De natuurlijke hulpbronnen slinken en niemand wordt oud

En degenen die geen huis hebben om naar toe te gaan, graaf alsjeblieft zelf gaten

We dwaalden door stille landen, voelden de eerste adem van sneeuw

Gezocht naar de laatste duif, leigrijs is mij verteld

Kwam op een narcis die ze in de haast verpletterde, hoorde het zuchten

En liet het achter om te sterven

Voelde meteen spijt en werd geraakt door het verlies van onze eigen

Hield zijn arme gebroken hoofd in haar handen

Laat zachte tranen in de sneeuw vallen

En het is alleen het nemen dat je maakt tot wat je bent

Wond'ring hardop zal op een dag een zoon worden geboren

Om te delen in onze kinderschoenen

In het pad van het kind dat we hebben gedragen

In de vergrijzende afzondering van deze aarde die onze geboorte heeft verrast

We zullen zijn ogen openen