Flight from Lucifer - Jethro Tull

Flee the icy Lucifer.

Oh he’s an awful fellow!

What a mistake!

I didn’t take a feather from his pillow.

Here’s the everlasting rub: neither am I good or bad.

I’d give up my halo for a horn and the horn for the hat I once had.

I’m only breathing.

There’s life on my ceiling.

The flies there are sleeping quietly.

Twist my right arm in the dark.

I would give two or three for

one of those days that never made

impressions on the old score.

I would gladly be a dog barking up the wrong tree.

Everyone’s saved we’re in the grave.

See you there for afternoon tea.

Time for awaking the tea lady’s making

a brew-up and baking new bread.

Pick me up at half past none

there’s not a moment to lose.

There is the train on which I came.

On the platform are my old shoes.

Station master rings his bell.

Whistles blow and flags wave.

A little of what you fancy does you good (Or so it should).

I thank everybody

for making me welcome.

I’d stay but my wings have just dropped off.

Ontvlucht de ijzige Lucifer.

Oh hij is een vreselijke kerel!

Wat een fout!

Ik heb geen veer van zijn kussen gehaald.

Hier is de eeuwige wrijving: ik ben niet goed of slecht.

Ik zou mijn aureool opgeven voor een hoorn en de hoorn voor de hoed die ik ooit had.

Ik adem alleen.

Er is leven aan mijn plafond.

De vliegen daar slapen rustig.

Draai mijn rechterarm in het donker.

Ik zou er twee of drie voor geven

een van die dagen die nooit gemaakt zijn

vertoningen op de oude score.

Ik zou graag een hond zijn die tegen de verkeerde boom blaft.

Iedereen is gered, we zijn in het graf.

Ik zie je daar voor een afternoon tea.

Tijd om de theevrouw wakker te maken

een brouwsel en het bakken van nieuw brood.

Haal me om half twee op

er is geen moment te verliezen.

Daar is de trein waarmee ik kwam.

Op het perron staan ​​mijn oude schoenen.

Stationsmeester belt aan.

Fluitjes blazen en vlaggen zwaaien.

Een beetje van wat je leuk vindt, is goed voor je (of dat zou het ook moeten zijn).

Ik bedank iedereen

om me welkom te heten.

Ik zou blijven, maar mijn vleugels zijn net afgevallen.