Tan Raro - Jere

Paroles de la chanson Tan raro:

Hace más de veinte lunas que no duermo

Lo hago a trompicones luego me desvelo

Busco la salida por algún cuaderno

Y creo que he perdido el tiempo

Amenazando a las musas de los nervios

Me he bebido el llanto luego me arrepiento

No es que no te busque es que yo no me encuentro

Se me queda grande este puto cuaderno

Y ahora la vida se me hace tan raro

Si no estás a mi lado yo no sé que pensar

Todos los días semi colocado, no pierdo fe la guardo no la quiero gastar

Mírame a los ojos verás que no muerdo

Se volvió rastrojo el árbol de los sueños

Pa apagar las llamas de mis malos pensamientos

Polvo del desierto, que reviente el firmamento

Con cada grito que te deje apuntado al cielo

Y ahora la vida se me hace tan raro si no estás a mi lado yo no sé que pensar.

Todos los días semi colocado, no pierdo fé la guardo

No la quiero gastar

Se quedo sin amuletos, sin una palabra

Mascaba silencio

Quien se come el aspaviento

Al ver que marchabas se nos jodió el cuento.

Y aquí me ves que no puedo negarlo

Tengo un vacío raro desde que tu no estas

Todos los días ya voy colocado

Perdí la fe en un rastro, el de la soledad.

Paroles de la chanson Zo zeldzaam:

Ik heb al meer dan twintig manen niet geslapen

Ik doe het met horten en stoten en dan blijf ik de hele nacht wakker

Ik zoek de uitgang naar een notitieboekje

En ik denk dat ik mijn tijd heb verspild

De muzen van zenuwen bedreigen

Ik heb het huilen later gedronken, ik heb er spijt van

Het is niet dat ik niet naar je op zoek ben, het is dat ik mezelf niet kan vinden

Dit verdomde notitieboekje is te groot voor mij

En nu lijkt het leven me zo vreemd

Als je niet aan mijn zijde staat, weet ik niet wat ik moet denken

Elke dag halfhoog, ik verlies het geloof niet, ik behoud het, ik wil het niet uitgeven

Kijk in mijn ogen en je zult zien dat ik niet bijt

De droomboom veranderde in stoppels

Om de vlammen van mijn slechte gedachten te doven

Stof van de woestijn, laat het firmament barsten

Met elke schreeuw die je verlaat, wees je naar de lucht

En nu lijkt het leven me zo vreemd als je niet aan mijn zijde staat, ik weet niet wat ik moet denken.

Elke dag halfhoog, ik verlies het geloof niet, ik houd het vast

Ik wil het niet uitgeven

Hij had geen charmes meer, zonder een woord te zeggen

gekauwde stilte

Wie eet het gedoe

Toen we zagen dat je wegging, hebben we het verhaal verpest.

En hier zie je me, ik kan het niet ontkennen

Ik heb een vreemde leegte sinds jij er niet bent

Elke dag ben ik high

Ik verloor het vertrouwen in een spoor, dat van eenzaamheid.