Encore et encore - Jenifer

Puisque la fleur n’arrête pas les balles

Que les pétales recouvrent nos chemins

Le passé coule sur mon visage

Mon enfance a glissé entre tes mains

Nos souvenirs me reviennent

Encore et encore

Des volcans qui s'éteignent

Encore et encore

Je m’accroche à la vie

Quand le destin m’abîme

Au milieu de ce monde qui prend feu

Puisque la vie n’est qu’un tour de manège

Qu’un jour on s’en ira sur les banquises

Comme un ange qui la nuit, me protège

Chaque fois que la solitude me brise

Nos souvenirs me reviennent

Encore et encore

Des volcans qui s'éteignent

Encore et encore

Je m’accroche à la vie

Quand le destin m’abîme

Au milieu de ce monde qui prend feu

Je m’accroche à la vie

À des mots, à des signes

Au milieu de ce monde qui prend feu

Les souvenirs me dévorent

Encore et encore

Debout face à mes peines

Encore et encore

La douleur dans les veines

Encore et encore

Juste un peu seule sur la Terre

Des morceaux de ma vie qu’on enterre

Je m’accroche à ta vie qu’ils arrachent à la mienne

J’ai grandi tout au fond de tes yeux

J’ai mon âme qui se brise face au vide éternel

Ton visage au milieu des cieux

J’en pleure encore et encore

Encore et encore

Des volcans qui s'éteignent

Encore et encore

Je m’accroche à la vie

Quand le destin m’abîme

Au milieu de ce monde qui prend feu

J’en pleure encore et encore

Nos souvenirs me reviennent

Nos souvenirs me reviennent

Nos souvenirs me reviennent

Omdat de bloem de kogels niet stopt

Mogen de bloemblaadjes onze paden bedekken

Het verleden loopt over mijn gezicht

Mijn jeugd is door jouw handen geglipt

Onze herinneringen komen terug bij mij

Opnieuw en opnieuw

Doven van vulkanen

Opnieuw en opnieuw

ik klamp me vast aan het leven

Wanneer het lot mij schade toebrengt

In het midden van deze wereld die in brand staat

Omdat het leven maar een ritje is

Dat we op een dag op de ijsschotsen zullen gaan

Als een engel die me 's nachts beschermt

Wanneer eenzaamheid me breekt

Onze herinneringen komen terug bij mij

Opnieuw en opnieuw

Doven van vulkanen

Opnieuw en opnieuw

ik klamp me vast aan het leven

Wanneer het lot mij schade toebrengt

In het midden van deze wereld die in brand staat

ik klamp me vast aan het leven

Naar woorden, naar tekens

In het midden van deze wereld die in brand staat

Herinneringen verslinden me

Opnieuw en opnieuw

Opstaan ​​tegen mijn pijn

Opnieuw en opnieuw

De pijn in de aderen

Opnieuw en opnieuw

Gewoon een beetje alleen op aarde

Stukken van mijn leven die we begraven

Ik klamp me vast aan jouw leven dat ze van het mijne wegrukken

Ik groeide diep in je ogen

Mijn ziel breekt in het aangezicht van eeuwige leegte

Jouw gezicht in het midden van de hemel

Ik huil keer op keer

Opnieuw en opnieuw

Doven van vulkanen

Opnieuw en opnieuw

ik klamp me vast aan het leven

Wanneer het lot mij schade toebrengt

In het midden van deze wereld die in brand staat

Ik huil keer op keer

Onze herinneringen komen terug bij mij

Onze herinneringen komen terug bij mij

Onze herinneringen komen terug bij mij