Black Crow - Jamiroquai

He sees the stormy anger of the world

And wants no part of it at all

And as the weeping leaves of Autumn curl

He feels the savage winter call

See far below the dust of conflict settles on the hill

Where there was no escape before

And as he spreads his wings and soars up to another level

He brings the icy prophecies of war

Black crow, black crow, tell me where you really go

When you fly into the sunset, high in evening sky,

Black crow, black crow, tell me what you really know

Will we flourish in this hurricane, or will we fall and die?

While children lose their souls and so much more

To ragged armies of the field

A vicious fanfare cries appeasing hungry savages

To trigger that their fate is surely sealed

I wonder if that black crow sleeps as day beckons the night

Or if he even sleeps at all

I wonder what he thinks of all the human traffic passing far below

That’s sturggled on the road for so, so long

Hij ziet de stormachtige woede van de wereld

En wil er helemaal geen deel van uitmaken

En als de huilende bladeren van de herfstkrul

Hij voelt de woeste winterroep

Zie ver beneden het stof van het conflict neerdwarrelt op de heuvel

Waar voorheen geen ontsnapping mogelijk was

En terwijl hij zijn vleugels spreidt en naar een ander niveau stijgt

Hij brengt de ijzige profetieën van oorlog

Zwarte kraai, zwarte kraai, vertel me waar je echt heen gaat

Wanneer je de zonsondergang tegemoet vliegt, hoog in de avondlucht,

Zwarte kraai, zwarte kraai, vertel me wat je echt weet

Zullen we floreren in deze orkaan, of zullen we vallen en sterven?

Terwijl kinderen hun ziel verliezen en nog veel meer

Naar de haveloze legers van het veld

Een wrede fanfare huilt om hongerige wilden te sussen

Om ervoor te zorgen dat hun lot zeker bezegeld is

Ik vraag me af of die zwarte kraai slaapt als de dag de nacht lonkt

Of als hij überhaupt slaapt

Ik vraag me af wat hij vindt van al het mensenverkeer dat ver beneden passeert

Dat is zo, zo lang onderweg