Opium - Jacques Dutronc, Bambou

Dans le port de Saïgon gong

Est une jonque chinoise

Mystérieuse et sournoise

Dont on ne sait pas le nom

Et le soir dans l’entrepont

Quand la nuit se fait complice

Les Européens se glissent

Cherchant des coussins profonds

Opium!

Poison de rêve

Fumée qui monte au ciel

C’est toi qui nous élève

Aux paradis artificiels

Je vois le doux visage

Les yeux de mon aimée

Par toi j’ai son image

Dans ton nuage, fumée

A l’abri du demi-jour

Les lanternes qui se voilent

Sont de petites étoiles

Qui pâlissent tour à tour

Dans le soir au parfum lourd

Au gré de la fumée lente

Le fumeur se représente

Les plus beaux rêves d’amour

Puisqu’on dit que le bonheur

N’existe pas sur la terre

Que l’aile de mes chimères

Puisse nous conduire ailleurs

Au paradis enchanteur

Plein de merveilleux mensonges

Dans l’ivresse de mes songes

J’ai laissé prendre mon cœur

In de haven van Saigon gong

Is een Chinese junk

Mysterieus en sluw

Wiens naam we niet weten

En 's avonds tussen dekken

Wanneer de nacht een medeplichtige wordt

Europeanen slippen

Op zoek naar diepe kussens

Opium!

droom vergif

Rook stijgt op naar de lucht

Jij bent het die ons opvoedt

Naar kunstmatige paradijzen

Ik zie het lieve gezicht

De ogen van mijn geliefde

Door jou heb ik zijn beeld

In je wolk, rook

Schuilplaats voor de schemering

De gesluierde lantaarns

Zijn kleine sterren

die bleek worden

In de zwaar geurende avond

Langs de langzame rook

De roker vertegenwoordigt zichzelf

De mooiste dromen van liefde

Omdat er wordt gezegd dat geluk

Bestaat niet op aarde

Dat de vleugel van mijn hersenschimmen

Kan ons ergens anders heen leiden

In het betoverende paradijs

Vol met prachtige leugens

In de roes van mijn dromen

Ik laat mijn hart nemen