Meadow and the Stream - It Bites

I broke the lock and all the while

This open window let me fly

I don’t recall the hows and whys at all

I used to wash in red and white

I used to dream in ocean light

I can’t pretend the compass never lied

Take me home again my dear

Please take me far away from fear

They’re darkening the meadow and the stream

Boy made a picture yesterday

Just walls and windows missing, charcoal grey

A barren landscape and a white picket fence

A lonely picture painting perfect sense

Boy paints a roof, a chimney, high as the spires

And feeling winter chill he gives the house a fire

He’s feeling lonely so he paints himself a friend

A boy just like himself so he can comprehend

Meadow and the stream

It’s getting dark now and he’s walking up the stairs

And on the landing sees his friend lying there

«I cannot move from here, please carry me» he begs

All in a rush he never drew his friend some legs

So up the stairs the boy and his friend go

It’s very quiet so they draw a radio

And out the window boy and friend stare below

With darkness quickening there’s nowhere else to go

Meadow and the stream

And suddenly a thought arrives

«I'll draw my daddy, I have missed him all my life»

So in a moment, boy had placed him in the dream

Far in the distance by the meadow and the stream

Then Daddy calls out and there’s something not quite right

He’s drunk and angry and it’s almost night

So in a hurry, boy just scribbles out his eyes

And in the distance, father’s screaming, «Son, I’m blind»

Meadow and the stream

Ik brak het slot en al die tijd

Dit open venster laat me vliegen

Ik herinner me het hoe en waarom helemaal niet

Ik was vroeger in rood en wit

Ik droomde vroeger in oceaanlicht

Ik kan niet doen alsof het kompas nooit heeft gelogen

Breng me weer naar huis mijn liefste

Neem me alsjeblieft ver weg van angst

Ze verduisteren de weide en de beek

Jongen heeft gisteren een foto gemaakt

Alleen muren en ramen ontbreken, houtskoolgrijs

Een dor landschap en een witte houten schutting

Een eenzame foto schilderij volmaakt gevoel

Jongen schildert een dak, een schoorsteen, hoog als de torenspitsen

En als hij de winterkou voelt, geeft hij het huis een vuurtje

Hij voelt zich eenzaam, dus hij schildert zichzelf tot vriend

Een jongen zoals hij, zodat hij het kan begrijpen

Weide en de stroom

Het wordt nu donker en hij loopt de trap op

En op de overloop ziet zijn vriend daar liggen

"Ik kan hier niet weg, draag me alsjeblieft" smeekt hij

Al met al tekende hij zijn vriend nooit een paar benen

Dus de trap op gaan de jongen en zijn vriend

Het is erg stil, dus ze tekenen een radio

En uit het raam kijken jongen en vriend naar beneden

Nu de duisternis sneller wordt, kun je nergens anders heen

Weide en de stroom

En plotseling komt er een gedachte

«Ik zal mijn vader tekenen, ik heb hem mijn hele leven gemist»

Dus in een oogwenk had de jongen hem in de droom geplaatst

Ver in de verte bij de weide en de beek

Dan roept papa en er klopt iets niet

Hij is dronken en boos en het is bijna nacht

Dus haastig krabbelt de jongen gewoon zijn ogen uit

En in de verte schreeuwt vader: "Zoon, ik ben blind"

Weide en de stroom