Ghosts - It Bites

Tearing ivy, leaving Sunday, here we go again

Another open letter, well, a reason to explain

I used to walk so quietly, I’d sit beneath the stairs

And all the while it’s just a lie, the signs were never there

Whenever I go back there, I see ghosts

However close I get, you are the thing I love the most

Whenever I go back there, I stand still

How everything reminds me of a space I have to fill this time

Tearing ivy, leaving Monday, pushing through the rain

I couldn’t bear to leave you but I didn’t dare to say

I used to watch the 35s, I tried to break the wall

However far I travel, there’s no distance there at all

Whenever I go back there, I see ghosts

However close I get, you are the thing I love the most

Whenever I go back there, I stand still

How everything reminds me of a space I have to fill this time

I’m walking in your footsteps but it’s one step at a time

This looking back is easier than straying from the line

I still believe in little steps, the quietest of all are best

The past is behind me, it hurts still, it binds me

I’m tired of disaffection, this affliction can’t be bought

You promised me a million, here’s a penny for your thoughts

I used to see in black and white and read between the lines

Now everything I hated I’m becoming more with time

Whenever I go back there, I see ghosts

However close I get, you are the thing I love the most

Whenever I go back there, I stand still

How everything reminds me of a space I have to fill this time

Whenever I go back there…

Klimop scheuren, zondag vertrekken, daar gaan we weer

Nog een open brief, nou ja, een reden om uit te leggen

Ik liep zo stil dat ik onder de trap ging zitten

En al die tijd is het gewoon een leugen, de tekenen waren er nooit

Telkens als ik daar terugga, zie ik geesten

Hoe dichtbij ik ook kom, jij bent degene waar ik het meest van hou

Telkens als ik terugga, sta ik stil

Hoe alles me doet denken aan een ruimte die ik deze keer moet vullen

Klimop scheuren, maandag vertrekken, door de regen duwen

Ik kon het niet verdragen om je te verlaten, maar ik durfde niet te zeggen

Ik keek naar de jaren 35, ik probeerde de muur te doorbreken

Hoe ver ik ook reis, er is helemaal geen afstand

Telkens als ik daar terugga, zie ik geesten

Hoe dichtbij ik ook kom, jij bent degene waar ik het meest van hou

Telkens als ik terugga, sta ik stil

Hoe alles me doet denken aan een ruimte die ik deze keer moet vullen

Ik loop in je voetsporen, maar het gaat stap voor stap

Dit terugkijken is gemakkelijker dan van de lijn af te dwalen

Ik geloof nog steeds in kleine stapjes, de stilste zijn het beste

Het verleden ligt achter me, het doet nog steeds pijn, het bindt me

Ik ben de onvrede beu, deze aandoening kan niet worden gekocht

Je hebt me een miljoen beloofd, hier is een cent voor je gedachten

Vroeger zag ik in zwart-wit en las ik tussen de regels door

Nu wordt alles wat ik haatte met de tijd meer

Telkens als ik daar terugga, zie ik geesten

Hoe dichtbij ik ook kom, jij bent degene waar ik het meest van hou

Telkens als ik terugga, sta ik stil

Hoe alles me doet denken aan een ruimte die ik deze keer moet vullen

Telkens als ik terugga...