Fahrenheit - It Bites

Is it impossible, I count on you to feel alive

Almost intangible, to build across the great divide

I sometimes wander to the place you are

But there’s further still to go

Is it impossible, I count on you to lead the way

Almost intangible, these steps get wider every day

And I will be here when the winter comes

And the warmth has passed away

Fahrenheit

Pushing the distance back into this life

Fahrenheit

Wherever emotion is out of control

When the time is right

I will come with you into the bright light

Fahrenheit

But there’s always a place to go

I will remember you, it seems a lot like yesterday

Another memory, I try so hard to run away

But I will be here when the winter comes

And the snow is here to stay

Passing the seasons, I’m finding the reasons

You are always on my mind

Each way that I turn, another lesson to learn

Another time

I never believe there is no gentle reprieve

I’ve only got myself to blame

I want you to know that wherever I go

You’ll never leave my heart again

Is it impossible, to build across the great divide

And all these memories recall this feeling

Is het onmogelijk, ik reken erop dat je je levend voelt?

Bijna ongrijpbaar, om over de grote kloof te bouwen

Ik dwaal soms af naar de plek waar jij bent

Maar er is nog meer te gaan

Is het onmogelijk, ik reken op jou om het voortouw te nemen?

Bijna ongrijpbaar, deze stappen worden elke dag breder

En ik zal hier zijn als de winter komt

En de warmte is voorbij

Fahrenheit

De afstand terugduwen in dit leven

Fahrenheit

Overal waar emotie uit de hand loopt

Wanneer de tijd rijp is

Ik ga met je mee naar het heldere licht

Fahrenheit

Maar er is altijd wel een plek om naartoe te gaan

Ik zal je herinneren, het lijkt veel op gisteren

Nog een herinnering, ik probeer zo hard weg te rennen

Maar ik zal hier zijn als de winter komt

En de sneeuw is hier om te blijven

Door de seizoenen heen, vind ik de redenen

Je bent altijd in mijn gedachten

Elke manier die ik draai, een andere les om te leren

Een andere keer

Ik geloof nooit dat er geen zachte uitstel is

Ik heb alleen mezelf de schuld

Ik wil dat je weet dat waar ik ook ga

Je verlaat mijn hart nooit meer

Is het onmogelijk om over de grote kloof te bouwen?

En al deze herinneringen herinneren aan dit gevoel