Ending - Isak Danielson

We’re at the end of the line

She keeps me from closing my eyes

Keeps me from sleeping at night

Don’t let me go

We’ve been talking a while

Looking at everything bright

Wrote, and she asked me, I’m fine

Just don’t let me go

There came a time

When you were the only one

You were the only one

The only one

Maybe I could be your only prize

And maybe you could light it white

Even when I’m falling back

You’d still believe I tried

Maybe we could be a symphony

And maybe I could learn to play

You could write that story

While I just ride the wave

We’re at the end of the line

She keeps me from holding her tight

Trying to make sure she’s fine

Don’t let me go

We took hundred steps back

How you said «goodbye» was sad

Now when I think of it, I…

Please, let me go

There came a time

When you were the only one

You were the only one

The only one

Maybe I could be your only prize

And maybe you would light it white

Even when I’m falling back

You’d still believe I tried

And maybe we could be a symphony

And maybe I could learn to play

You could write that story

While I just ride the wave

But life is never like that

But life is never like that

She took me in and now I feel still

No, life’s never like that

Life’s never like that

Life’s never like that

Maybe I could be your only prize

And maybe you would light it white

Even when I’m falling back

You’d still believe I tried

And maybe we could be a symphony

And maybe I could learn to play

You could write that story

While I just ride the wave

While I just ride the wave

We zijn aan het einde van de regel

Ze zorgt ervoor dat ik mijn ogen niet sluit

Zorgt ervoor dat ik 's nachts niet kan slapen

Laat me niet gaan

We hebben een tijdje gepraat

Alles helder zien

Schreef, en ze vroeg me, ik ben in orde

Laat me gewoon niet gaan

Er kwam een ​​tijd

Toen je de enige was

Jij was de enige

De enige

Misschien kan ik je enige prijs zijn

En misschien kun je hem wit aansteken

Zelfs als ik terugval

Je zou nog steeds geloven dat ik het probeerde

Misschien kunnen we een symfonie zijn

En misschien kan ik leren spelen

Je zou dat verhaal kunnen schrijven

Terwijl ik gewoon op de golf zit

We zijn aan het einde van de regel

Ze weerhoudt me ervan haar stevig vast te houden

Proberen te zorgen dat het goed met haar gaat

Laat me niet gaan

We deden honderd stappen terug

Hoe je zei "tot ziens" was triest

Als ik er nu aan denk, denk ik...

Laat me alsjeblieft gaan

Er kwam een ​​tijd

Toen je de enige was

Jij was de enige

De enige

Misschien kan ik je enige prijs zijn

En misschien zou je het wit aansteken

Zelfs als ik terugval

Je zou nog steeds geloven dat ik het probeerde

En misschien kunnen we een symfonie zijn

En misschien kan ik leren spelen

Je zou dat verhaal kunnen schrijven

Terwijl ik gewoon op de golf zit

Maar zo is het leven nooit

Maar zo is het leven nooit

Ze nam me op en nu voel ik me stil

Nee, zo is het leven nooit

Het leven is nooit zo

Het leven is nooit zo

Misschien kan ik je enige prijs zijn

En misschien zou je het wit aansteken

Zelfs als ik terugval

Je zou nog steeds geloven dat ik het probeerde

En misschien kunnen we een symfonie zijn

En misschien kan ik leren spelen

Je zou dat verhaal kunnen schrijven

Terwijl ik gewoon op de golf zit

Terwijl ik gewoon op de golf zit