Void Of Conscience - Ion Dissonance

He said «can't you understand that I don’t have time for this today»

What goes in one ear goes out the other

Everything he said rendered useless

He yelled «Hey!

What do you think you’re doing man?»

To be quite honest, I couldn’t care less what this creep thinks

Hormone’s powerfully controlling my every move

What goes in one ear goes out the other

Everything he said rendered useless

«I have acquired a hatred for mankind» I said

«Your putrid life is as meaningless as a cockroach to me»

He kicked fiercely to break free from my stronghold, despair now clouds his

dread filled eyes

He screamed «help me!»

No one will hear your cry for help locked away down here

Releasing all built up tension

Begging for pity, forcing culmination

Choking the life out of him

What goes in one ear goes out the other

Everything he said, rendered useless

I fight to keep a grip on sanity

Beating his face to a pulp on the sidewalk

His bruised body now reflects my bruised ego

Perfection, the look in his eye as, I stole his life

Naive was he to trust a stranger

Hij zei: "kun je niet begrijpen dat ik hier vandaag geen tijd voor heb"

Wat het ene oor ingaat, gaat het andere uit

Alles wat hij zei, werd nutteloos

Hij riep «Hé!

Wat denk je dat je aan het doen bent man?»

Om eerlijk te zijn, kan het me niet schelen wat deze engerd denkt

Hormoon controleert krachtig mijn elke beweging

Wat het ene oor ingaat, gaat het andere uit

Alles wat hij zei, werd nutteloos

«Ik heb een haat voor de mensheid gekregen», zei ik

"Je verrotte leven is voor mij net zo zinloos als een kakkerlak"

Hij schopte fel om uit mijn bolwerk te ontsnappen, wanhoop vertroebelt nu zijn

met angst gevulde ogen

Hij schreeuwde «help me!»

Niemand zal je hulpgeroep horen, hier opgesloten

Alle opgebouwde spanning loslaten

Smeken om medelijden, een hoogtepunt afdwingen

Het leven uit hem stikken

Wat het ene oor ingaat, gaat het andere uit

Alles wat hij zei, werd onbruikbaar gemaakt

Ik vecht om grip te houden op gezond verstand

Op het trottoir tegen zijn gezicht slaand

Zijn gekneusde lichaam weerspiegelt nu mijn gekneusde ego

Perfectie, de blik in zijn ogen alsof ik zijn leven heb gestolen

Naïef was hij om een ​​vreemdeling te vertrouwen