Scorn Haven - Ion Dissonance

…And I woke up in a blur and was tied up, hurt, adrenaline scorching inside,

as it raced through my veins

I was coughing up blood, I must’ve looked like shit… and the worst part was

that I had no recollection whatsoever of what, or who brought me here?

And why?

But before I could make any senses of this situation, I heard it all loudly and

clearly;

«I resent your vile existence!

I truly despise what I’ve designed and you’re a major factor in that little kid

I saw an elder man, or the reflection of my future Self

That’s when it all came back to me;

The Bar, the magnum, the shots of J. D…

Perdition’s rhetorical theory:

I’m sorry nobody loves you, but just think about how miserable I have become

and that’s all your fault

I haven’t smiled once since the day you were born…

«I give into ever day’s decline, unscathed, that was just Freewill!

I know something’s inherently wrong in this, but nonetheless, you should’ve

treated it as a gift» said the voice

«You're name is of no importance to me anymore

This is how I perceive you and your kin;

blood, tissues, tubes and fat

A most simplistic schematic, grotesquely heightened by desires and wires

Like butter scraped over too much bread, your lifeline is growing thinner

Worship my pores, my sweat… palpable like my overgrowing distaste for mankind"

and the voice sighed audibly

As if it was scanning inward to expel the last shards of pity from its heart

Or maybe it was only trying to convince itself still, but just lacking in

better words to use, and now bending over the twilight blinding my swollen eyes

I thought I saw God

«You strayed away from the Path, now, Gott ist Tot and be the hammer my witness

«I shall uproot the herd as I often did before!»

said HE, the elder

During his lecture, I abruptly spring free from my shackles and with fear as

weapon, strangled all life out of the elder man

The poignant scenario of a dying breed and Its dilemmas

The Seed overcoming its fate, and overpowering its sovereign

«Fuck the Scriptures;

I’m questioning the question, Through Murder;

it took me five second to climb Babel’s Tower»

... En ik werd wakker in een waas en was vastgebonden, gekwetst, adrenaline die van binnen brandde,

terwijl het door mijn aderen raasde

Ik hoestte bloed op, ik moet eruit hebben gezien als stront... en het ergste was:

dat ik me helemaal niets meer kon herinneren van wat, of wie heeft me hierheen gebracht?

En waarom?

Maar voordat ik deze situatie kon begrijpen, hoorde ik het allemaal luid en

duidelijk;

«Ik erger me aan je verachtelijke bestaan!

Ik veracht echt wat ik heb ontworpen en jij bent een belangrijke factor in dat kleine kind

Ik zag een oudere man, of de weerspiegeling van mijn toekomstige Zelf

Toen kwam het allemaal terug bij mij;

The Bar, de magnum, de shots van J.D...

De retorische theorie van Perdition:

Het spijt me dat niemand van je houdt, maar denk eens aan hoe ellendig ik ben geworden

en dat is allemaal jouw schuld

Ik heb niet één keer gelachen sinds de dag dat je werd geboren...

«Ik geef toe aan het verval van elke dag, ongedeerd, dat was gewoon Freewill!

Ik weet dat hier iets inherent mis mee is, maar toch had je...

behandelde het als een geschenk» zei de stem

"Je naam is niet meer van belang voor mij"

Dit is hoe ik jou en je familie zie;

bloed, weefsels, buizen en vet

Een zeer simplistisch schema, grotesk versterkt door verlangens en draden

Net als boter die over te veel brood wordt geschraapt, wordt je levenslijn dunner

Aanbid mijn poriën, mijn zweet... voelbaar als mijn overgroeiende afkeer van de mensheid"

en de stem zuchtte hoorbaar

Alsof het naar binnen scande om de laatste splinters van medelijden uit zijn hart te verdrijven

Of misschien probeerde het zichzelf nog steeds te overtuigen, maar ontbrak het gewoon aan?

betere woorden om te gebruiken, en nu buigen over de schemering verblind mijn gezwollen ogen

Ik dacht dat ik God zag

«Je bent afgedwaald van het Pad, nu, Gott ist Tot en wees de hamer mijn getuige

«Ik zal de kudde ontwortelen zoals ik vroeger vaak deed!»

zei HIJ, de oudste

Tijdens zijn lezing spring ik abrupt los uit mijn boeien en met angst als

wapen, wurgde al het leven uit de oudere man

Het schrijnende scenario van een uitstervend ras en zijn dilemma's

Het Zaad dat zijn lot overwint en zijn soeverein overmeestert

«Fuck de Schrift;

Ik stel de vraag, Through Murder;

het kostte me vijf seconden om de toren van Babel te beklimmen»