Nous - Hervé Vilard

Nous, c’est une illusion qui meurt

D’un éclat de rire en plein cœur

Une histoire de rien du tout

Comme il en existe beaucoup

Notre amour qu’on croyait petit

A grandi quand tu es partie

Grandi comme une déchirure

Comme une blessure

Mais pourquoi, pourquoi, pourquoi?

Pourquoi le silence?

Pourquoi, pourquoi, pourquoi, pourquoi?

Pourquoi ce grand vide quand je pense à nous?

C'était comme un défi au temps

Le printemps avant le printemps

Un chemin qui va n’importe où

Mais semé de roses partout

Nous c’est une illusion qui meurt

D’un éclat de rire en plein c ur

C’est la fin du premier amour

Ma vie qui appelle au secours

J’en rêve et j’en crève

Mais pourquoi, pourquoi, pourquoi, pourquoi?

Pourquoi le silence?

Pourquoi, pourquoi, pourquoi, pourquoi?

Pourquoi ce grand vide quand je pense à nous?

C’est un cri arraché au ciel

Un rayon qui manque au soleil

Quatre lettres me rendent fou

Et dans ton couplet tu t’en fous

Je suis seul à nos rendez-vous

Mais parfois dans nos rêves fous

Une voix de je ne sais où

Me parle d’espoir et de nous

Nous c’est une illusion qui meurt

D’un éclat de rire en plein c ur

C’est la fin du premier amour

Ma vie qui appelle au secours

We zijn een illusie die sterft

Met oprechte lach

Een verhaal van helemaal niets

zoals er veel zijn

Onze liefde waarvan we dachten dat hij klein was

Opgegroeid toen je wegging

Gegroeid als een traan

als een wond

Maar waarom, waarom, waarom?

Waarom de stilte?

Waarom, waarom, waarom, waarom?

Waarom deze grote leegte als ik aan ons denk?

Het was een uitdaging om te timen

De lente voor de lente

Een pad dat overal heen gaat

Maar overal bezaaid met rozen

We zijn een illusie die sterft

Met een hartelijke lach

Het is het einde van de eerste liefde

Mijn leven schreeuwt om hulp

Ik droom ervan en ik sterf ervan

Maar waarom, waarom, waarom, waarom?

Waarom de stilte?

Waarom, waarom, waarom, waarom?

Waarom deze grote leegte als ik aan ons denk?

Het is een kreet uit de lucht gerukt

Een ontbrekende straal in de zon

Vier letters maken me gek

En in je vers kan het je niet schelen

Ik ben alleen op onze dates

Maar soms in onze gekke dromen

Een stem van ik weet niet waar

Spreekt tot mij van hoop en van ons

We zijn een illusie die sterft

Met een hartelijke lach

Het is het einde van de eerste liefde

Mijn leven schreeuwt om hulp