Curtains - Hem

I found a well

Lost for many years

It tasted sweet I soaked my feet

And I was on my way

I could see him from the Main Road

In the flames of the hotel

A darkened sky

That carried my farewell

I traveled south

Across the Iron Bridge

I passed the signs and tangled vines

And I was on my way

Sent him voices on a postcard

So he would not know I’d gone —

A folded bird that all my words fell on

Said: «No sunlight on your window

No movement on your wall

Strip away these sad old curtains

And hear me call»

It was a year

When I thought of him

Where I had gone what I had done

And I was on my way

In the fall I’ve dreamt of rescues

And my eyes began to burn

One final lie

That swallowed my return

Where there’s no hero at your window

There ain’t no postcards on your wall

But I’ll strip away these sad old curtains

And hear you call

Ik heb een put gevonden

Vele jaren verloren

Het smaakte zoet, ik heb mijn voeten nat gemaakt

En ik was onderweg

Ik kon hem vanaf de hoofdweg zien

In de vlammen van het hotel

Een verduisterde lucht

Dat betekende mijn afscheid

Ik reisde naar het zuiden

Over de ijzeren brug

Ik passeerde de borden en verwarde wijnstokken

En ik was onderweg

Heb hem stemmen op een ansichtkaart gestuurd

Dus hij zou niet weten dat ik weg was...

Een opgevouwen vogel waar al mijn woorden op vielen

Zei: "Geen zonlicht op je raam"

Geen beweging op je muur

Haal deze trieste oude gordijnen weg

En hoor me bellen»

Het was een jaar

Toen ik aan hem dacht

Waar ik heen was gegaan wat ik had gedaan

En ik was onderweg

In de herfst heb ik gedroomd van reddingen

En mijn ogen begonnen te branden

Een laatste leugen

Dat slikte mijn terugkeer in

Waar geen held aan je raam staat

Er zijn geen ansichtkaarten aan je muur

Maar ik zal deze trieste oude gordijnen weghalen

En hoor je roepen