Derroche - Gilberto Santa Rosa

El reloj de cuerda suspendido, el teléfono desconectado,

En una mesa dos copas de vino, y a la noche se le fue la mano…

Una luz rosada imaginamos

Comenzamos por probar el vino

Con mirarnos todo lo dijimos

Y a la noche se le fue la mano…

Si pudiera contar todo lo que sentí,

No quedó ni un lugar que no anduviera en ti.

Besos, ternura, qué derroche de amor, cuánta locura

Besos, ternura, qué derroche de amor, cuánta locura

Que no acabe esta noche, ni esta luna de Abril,

Para entrar en el cielo, no es preciso morir…

Besos, ternura, qué derroche de amor, cuánta locura

Besos, ternura, qué derroche de amor, cuánta locura…

Derrochamos, no importaba nada, las reservas de los manantiales

Parecíamos dos irracionales, que se iban a morir mañana…

Si pudiera contar todo lo que sentí,

No quedó un lugar que no anduviera en ti

Besos, ternura, que derroche de amor, cuanta locura

Besos, ternura, que derroche de amor, cuanta locura

Que no acabe esta noche, ni esta luna de Abril,

Para entrar en el cielo no es preciso morir…

Besos, ternura, qué derroche de amor, cuánta locura

Pero qué derroche

Besos, ternura, qué derroche de amor, cuánta locura

Besos, ternura, qué derroche de amor, cuánta locura

Besos, ternura, qué derroche de amor, cuanta locura

Y qué derroche aquella noche tu mirada y mi mirada la copa de vino la luz de la

luna

Besos, ternura, qué derroche de amor, cuánta locura

No hubo caricia que no se inventó la madrugada que nos sorprendió en una noche

como ninguna

Besos ternura, qué derroche de amor, cuánta locura

que tú me quieres que yo te quiero que nos queremos después de esa noche no nos

queda duda alguna

Camínalooo

Qué derroche aquella noche

Un beso selló el encuentro cuando sonaron las 12

Qué derroche aquella noche

Tu perfume llamándome mis manos buscando el roce

Qué derroche aquella noche

Sin testigos sin miradas sin palabras sin reproche

Besos ternura, qué derroche de amor, cuánta locura

Que no acabe esta noche, ni esta luna de Abril,

Para entrar en el cielo no es preciso morir… Besos

De opwindklok onderbroken, de telefoon losgekoppeld,

Op een tafel twee glazen wijn, en de nacht ging overboord...

Een rooskleurig licht dat we ons voorstellen

We beginnen met het proeven van de wijn

Met elkaar aankijkend zeiden we alles

En 's avonds liep het uit de hand...

Als ik alles kon vertellen wat ik voelde,

Er was geen enkele plaats die niet in jou was.

Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, hoeveel waanzin

Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, hoeveel waanzin

Moge het vanavond niet eindigen, noch deze maan in april,

Om de hemel binnen te gaan, hoef je niet te sterven...

Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, hoeveel waanzin

Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, hoeveel waanzin...

We verspilden, niets deed er toe, de reserves van de bronnen

We leken twee irrationele mensen die morgen zouden sterven...

Als ik alles kon vertellen wat ik voelde,

Er was geen plaats die niet in jou was

Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, hoe gek

Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, hoe gek

Moge het vanavond niet eindigen, noch deze maan in april,

Om de hemel binnen te gaan is het niet nodig om te sterven...

Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, hoeveel waanzin

maar wat een verspilling

Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, hoeveel waanzin

Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, hoeveel waanzin

Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, hoe gek

En wat verspilde die nacht jouw blik en mijn blik het glas wijn het licht van de

Maan

Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, hoeveel waanzin

Er was geen streling die niet was uitgevonden, de dageraad die ons in één nacht verraste

zoals geen

Tedere kussen, wat een verspilling van liefde, hoeveel waanzin

dat je van me houdt dat ik van je hou dat we van elkaar houden na die nacht dat we niet meer van elkaar hielden

er is geen twijfel

loop het

Wat een verspilling die nacht

Een kus bezegelde de ontmoeting toen 12 ging

Wat een verspilling die nacht

Je parfum roept mijn handen op zoek naar de aanraking

Wat een verspilling die nacht

Zonder getuigen zonder blikken zonder woorden zonder verwijt

Tedere kussen, wat een verspilling van liefde, hoeveel waanzin

Moge het vanavond niet eindigen, noch deze maan in april,

Om de hemel binnen te gaan is het niet nodig om te sterven... Kussen