Febril - Gilberto Gil

Veio gente me pedir uma esmola

Veio gente reclamar uma escola

Veio gente me aplaudir

Veio gente vaiar

Veio gente dormir nas cadeiras

Veio gente admirar meu talento

Veio gente adivinhar meu tormento

Veio gente me xingar

Veio gente me amar

Veio gente disposta a se matar por mim

E eu cantava aquela música, aquela música

Alucinação

Como se eu fosse um punhado de gente

E aquela gente ali, não

Como se o salão repleto fosse um deserto

E eu fosse mil

Mil troncos de árvores velhas

Árvores velhas de pau-brasil

Tanta gente, e estava tudo vazio

Tanta gente, e o meu cantar tão sozinho

Todo mundo, mundo meu

Meu inferno, meu céu

Meu vizinho

Mensen kwamen me om een ​​aalmoes vragen

Mensen kwamen om een ​​school te claimen

Mensen kwamen me applaudisseren

Mensen kwamen om te boe

Mensen kwamen slapen op de stoelen

Mensen kwamen mijn talent bewonderen

Mensen kwamen om mijn kwelling te raden

Mensen kwamen om me te vervloeken

Mensen gingen van me houden

Mensen kwamen bereid zelfmoord te plegen voor mij

En ik zong dat lied, dat lied

Hallucinatie

Alsof ik een handjevol mensen was

En die mensen daar, nee

Alsof de hele zaal een woestijn is

En ik was duizend

Duizend oude boomstammen

Oude Brazilwood bomen

Zoveel mensen, en het was allemaal leeg

Zoveel mensen, en ik zing zo alleen

iedereen, mijn wereld

Mijn hel, mijn hemel

Mijn buurman