Enough - Gil Scott-Heron

It was not enough that we were bought and brought to

this home as the slave, locked in the bowels of a floating

shithouse, watching those we love eaten away by plauge

and insanity, flesh falling like strips of bark from

a termite-infested tree, bones rotting turning first

to brittle ivory then to resin.

that was not enough.

it was not enough that we were chained to leg irons,

black on black with a piss stained wall forced to heed

nature’s call through and inside of tattered rags that

strained our privates, and evidently years of slavery

did not appease your need to be superior to something

like a crazed lion hung up on being the king of his

corner of the cage, backs bent under the wieght of

being everything and having nothing,

minds too like bomerrangs curving back into themselves

kicked and carved by the face-straining smiles that saved my life.

that was not enough.

somehow i can not believe that it would be enough for

me to melt with you and integrate without the thoughts

of rape and murder.

i cannot conceive of peace on earth

until i have given you a piece of lead or pipe to end

your worthless motherfucking exitence.

imagine your nightmares of my sneaking into a vieled

of satin bedroom and attacking your daughter,

wife and mother at once ripping open their bowels sexually

like a wishbone.

imagine that magnified a million times

when you realize that the blinders have been stripped

from my eyes and I realize that slavery was no smiling

happy-fizzy party.

your ancestors raped my foremothers

and i will not forget.

i will not forget that Yale

or Harvard or Princeton or In-Hell because you are

on my mind.

i see you everytime my woman walks down

the street with her ass on her shoulders.

i see you everytime i look in the mirror and think

about the times that i would pat myself on the back

for not being too black afterall.

i think of you morning, noon and night and i wonder,

«just exactly what in hell is enough?

«everytime i see a rope or gun i remember,

and to top it all of you ain’t through yet.

over fifty you have killed in mississippi since 1963.

that doesn’t even begin to begin all of those you have

maimed, hit and run over, blinded,

poisoned, starved, or castrated.

i hope you do not think that a vote for John Kennedy

took you off my shit-list because in the street there

will only be black and white.

there will be no Democrats,

Republicans, Liberals, Conservatives,

Moderates, or any other of the rest of that shit you

have used to make me forget to hate.

there ain’t no enough.

there ain’t no surrender.

there is only plot and plan,

move and groove, kill.

there is no promise land.

there is only the promise.

the promise is not vowel until we have been nerve gassed,

shot down and murdered, or done some of the same ourselves.

look over your shoulder motherfucker, i am coming.

Het was niet genoeg dat we werden gekocht en naar

dit huis als de slaaf, opgesloten in de ingewanden van een zwevende

shithouse, kijken naar degenen van wie we houden, weggevreten door plaag

en waanzin, vlees dat als reepjes schors van

een door termieten geteisterde boom, waarvan de botten rotten eerst draaien

tot broos ivoor en vervolgens tot hars.

dat was niet genoeg.

het was niet genoeg dat we vastgeketend waren aan beenijzers,

zwart op zwart met een met pis bevlekte muur gedwongen om gehoor aan te geven

de roep van de natuur door en aan de binnenkant van gescheurde vodden die

belastte onze soldaten, en blijkbaar jaren van slavernij

heeft niet voldaan aan je behoefte om ergens superieur aan te zijn

als een krankzinnige leeuw hing op omdat hij de koning van hem was

hoek van de kooi, rug gebogen onder het gewicht van

alles zijn en niets hebben,

geesten houden ook van bomerrangs die terugbuigen naar zichzelf

geschopt en gesneden door de vermoeiende glimlachen die mijn leven hebben gered.

dat was niet genoeg.

op de een of andere manier kan ik niet geloven dat het genoeg zou zijn voor

mij om met je samen te smelten en te integreren zonder de gedachten

van verkrachting en moord.

ik kan me geen vrede op aarde voorstellen

totdat ik je een stuk lood of pijp heb gegeven om te eindigen

je waardeloze verdomde exitence.

stel je je nachtmerries voor van mijn sluipen in een vieled

van satijnen slaapkamer en het aanvallen van je dochter,

vrouw en moeder tegelijk seksueel hun ingewanden openscheuren

als een draagarm.

stel je voor dat dat een miljoen keer is uitvergroot

wanneer je je realiseert dat de oogkleppen zijn gestript

uit mijn ogen en ik realiseer me dat slavernij niet lachte

vrolijk bruisend feest.

je voorouders hebben mijn voormoeders verkracht

en ik zal het niet vergeten.

ik zal niet vergeten dat Yale

of Harvard of Princeton of In-Hell omdat je bent

in mijn gedachten.

ik zie je elke keer als mijn vrouw naar beneden loopt

de straat met haar kont op haar schouders.

ik zie je elke keer als ik in de spiegel kijk en denk

over de keren dat ik mezelf een schouderklopje zou geven

om toch niet te zwart te zijn.

ik denk aan je 's morgens,' s middags en 's avonds en ik vraag me af,

"precies wat is in hemelsnaam genoeg?

«elke keer als ik een touw of geweer zie, herinner ik me,

en als klap op de vuurpijl ben je nog niet klaar.

meer dan vijftig die je sinds 1963 in Mississippi hebt vermoord.

dat begint nog niet eens met al degenen die je hebt

verminkt, aangereden, verblind,

vergiftigd, uitgehongerd of gecastreerd.

ik hoop dat je dat geen stem voor John Kennedy vindt

heeft je van mijn shitlijst gehaald omdat daar in de straat

is alleen zwart-wit.

er zullen geen democraten zijn,

Republikeinen, liberalen, conservatieven,

Gematigden, of andere van de rest van die shit you

hebben ervoor gezorgd dat ik vergeet te haten.

er is niet genoeg.

er is geen overgave.

er is alleen plot en plan,

bewegen en groove, doden.

er is geen beloofd land.

er is alleen de belofte.

de belofte is geen klinker totdat we zenuwgas hebben gekregen,

neergeschoten en vermoord, of iets van hetzelfde zelf gedaan.

kijk over je schouder klootzak, ik kom eraan.