Father - Funeral

Behind an old piano,

Desperately out of tune.

When she played it alone

At christmas

I felt warm and safe

Then…

Even if it sounded morbid

And she would cry

In a room that lay in ruins,

a monument of failure,

reminder of pains,

of tasks embarked upon.

… but lonelt is a man

whose greatest enemy

is himself.

There I cried,

curled up beyond

life and it’s tortures.

Felt thir hut.

Things they had repressed.

«FATHER» My beloved brother.

I wish I could take your tears,

And save your heart from drowning.

Still every now and then.

I wanted to embrace you

Comfort you,

Protect you

And keep you warm.

It was so cold

you were so cold,

and wounerable.

It would not be right.

You are my father.

And besides they are all there

… watching.

Oh if you would lift your hands

only once more

open your eyes…

yell or kick!

I dare you.

Please…

In a room that lay in ruins,

a monument of failure,

reminder of pains,

of tasks embarked upon.

… but lonelt is a man

whose greatest enemy

is himself.

Achter een oude piano,

Wanhopig uit de toon.

Toen ze het alleen speelde

Met kerst

Ik voelde me warm en veilig

Dan…

Zelfs als het morbide klonk

En ze zou huilen

In een kamer die in puin lag,

een monument van mislukking,

herinnering aan pijn,

van de taken die zijn begonnen.

… maar eenzaam is een man

wiens grootste vijand?

is zichzelf.

Daar huilde ik,

verder opgekruld

leven en het zijn martelingen.

Voelde drie hut.

Dingen die ze hadden onderdrukt.

«VADER» Mijn geliefde broer.

Ik wou dat ik je tranen kon opvangen,

En red je hart van verdrinking.

Nog steeds af en toe.

Ik wilde je omhelzen

Je gerust stellen,

Bescherm je

En je warm houden.

Het was zo koud

je had het zo koud,

en gewond.

Het zou niet goed zijn.

Jij bent mijn vader.

En bovendien zijn ze er allemaal

… aan het kijken.

Oh als je je handen zou opsteken

nog maar één keer

open je ogen…

schreeuw of schop!

Ik daag je uit.

Alsjeblieft…

In een kamer die in puin lag,

een monument van mislukking,

herinnering aan pijn,

van de taken die zijn begonnen.

… maar eenzaam is een man

wiens grootste vijand?

is zichzelf.