Rage of Plastics - Fiver

It was the rage of plastics, I was 24

I was doing my time on the dance floor

It was all polyester and leopard print

And fabergė coming off the ladies

It’s a blight to the brightest how our designs unseam

Like the backside of some skirt in some old man’s dream

I got caught putting off all my traveling plans for this refinery job and his

maybes

Hair in ribbons, stockings in runs

Fashion bricks out of the breaks as they come

Land goes for less downwind of the plant

There’s no telling how long you’ll be paying

There are scores of us born in the silent spring

Whose wombs don’t take, won’t bear anything

He had want for a daughter, I had want for a son

Now I rock my moon faced man like one

Was it the river on fire that made us what we became?

Was it the cup that we drank from, or what it contained?

Does it move to the beat of the oil drums, or flow out of our eyes as we’re

wailing?

I see it rise in ribbons to the clouds over hung

Just to spit back down on everyone

Land goes for less downwind of the plant

There’s no telling how long you’ll be paying

I have tried to be patient as I’ve been made nurse

Get some help from the percs of my devotion’s curse

And I know, yes I know, the man’s pain is much worse

For the moon and his grace are now waning

You say the first one now will later be last

My faith in scripture’s come to pass

Na I won’t play dumb, I’m done trying to sweeten this load

You give me a ribbon, you tell me to run

To lend my legs to that narcissus fund

Land goes for less downwind of the plant

Making this living just brings about dying

I got a rage of plastics, the refinery floor

I got a rage of plastics and nothing more

I won’t play dumb and I’m done lying

Making this living just brings about dying

Land goes for less downwind of the plant

Making this living just brings about dying

Het was de rage van plastic, ik was 24

Ik deed mijn tijd op de dansvloer

Het was allemaal polyester en luipaardprint

En fabergė komt van de dames

Het is een plaag voor de slimsten hoe onze ontwerpen loskomen

Zoals de achterkant van een rok in de droom van een oude man

Ik werd betrapt toen ik al mijn reisplannen voor deze baan in de raffinaderij en die van hem uitstelde

misschien

Haar in linten, kousen in runs

Modestenen uit de pauzes zodra ze komen

Land gaat voor minder benedenwinds van de plant

Het is niet te zeggen hoe lang u betaalt

Er zijn tientallen van ons geboren in de stille lente

Wiens baarmoeders niet nemen, zullen niets dragen

Hij had behoefte aan een dochter, ik had behoefte aan een zoon

Nu wieg ik mijn maangezicht als een man

Was het de rivier in brand die ons maakte tot wat we werden?

Was het de beker waaruit we dronken, of wat er in zat?

Beweegt het op het ritme van de olievaten, of stroomt het uit onze ogen als we

jammeren?

Ik zie het oprijzen in linten om de wolken boven te hangen

Gewoon om op iedereen terug te spugen

Land gaat voor minder benedenwinds van de plant

Het is niet te zeggen hoe lang u betaalt

Ik heb geprobeerd geduldig te zijn terwijl ik verpleegster ben geworden

Krijg wat hulp van de percs van de vloek van mijn toewijding

En ik weet het, ja ik weet het, de pijn van de man is veel erger

Want de maan en zijn genade nemen nu af

Je zegt dat de eerste nu later de laatste zal zijn

Mijn geloof in de Schrift is uitgekomen

Nee, ik zal niet dom spelen, ik ben klaar met proberen deze lading zoeter te maken

Je geeft me een lint, je zegt dat ik moet vluchten

Om mijn benen te lenen aan dat narcissusfonds

Land gaat voor minder benedenwinds van de plant

Door van dit leven te leven, komt het sterven alleen maar tot stand

Ik kreeg een woede van plastic, de raffinaderijvloer

Ik kreeg een woede van plastic en niets meer

Ik zal niet dom spelen en ik ben klaar met liegen

Door van dit leven te leven, komt het sterven alleen maar tot stand

Land gaat voor minder benedenwinds van de plant

Door van dit leven te leven, komt het sterven alleen maar tot stand