Dayton - Fiver

You know I worked a very fast life

Struggling for something much greater than I

Turning my thoughts, picking up lots

While scrubbing with solvents and breathing them in

My body’s work, it did not meet with my mind’s

It did not meet with my passions but it sure took my time

And I hoped for the best, I could see better coming

Like a turn on the map of the road I was riding

The way things go, you never know what comes behind you

There’s something going down I can’t explain

And If it’s real, why can’t I shake it?

Must I wait for dawn to ditch me on the fireside of sane?

When I broke out from Dayton, I did not know what to do next

So sick from being a rat tail hanging off the wrong man’s neck

And you know retaliation, shooting from a bow that’s badly bent

Made for marks I did not tell you of, for they were never really meant

I been thinking again about the men in the mailroom

How they gone postal from somebody else’s meaning

About the weight of the words, how they swiftly traverse

From the mind through the pen to the lover then the doctor now the copper

Where’s the friend?

Je weet dat ik een heel snel leven leidde

Strijdend voor iets veel groters dan ik

Mijn gedachten veranderen, veel oppakken

Tijdens het schrobben met oplosmiddelen en deze inademen

Het werk van mijn lichaam, het kwam niet overeen met dat van mijn geest

Het kwam niet overeen met mijn passies, maar het kostte zeker mijn tijd

En ik hoopte op het beste, ik zag beter aankomen

Als een afslag op de kaart van de weg waarop ik reed

Zoals de dingen gaan, weet je nooit wat er achter je komt

Er is iets aan de hand dat ik niet kan uitleggen

En als het echt is, waarom kan ik het dan niet afschudden?

Moet ik wachten tot de dageraad me bij de open haard van gezond verstand dumpt?

Toen ik uit Dayton ontsnapte, wist ik niet wat ik nu moest doen

Zo ziek van een rattenstaart te zijn die om de nek van de verkeerde man hangt

En je kent vergelding, schieten met een boog die slecht gebogen is

Gemaakt voor markeringen waarvan ik je niet heb verteld, want ze waren nooit echt bedoeld

Ik heb weer nagedacht over de mannen in de postkamer

Hoe ze post zijn gegaan vanuit de betekenis van iemand anders

Over het gewicht van de woorden, hoe ze elkaar snel doorkruisen

Van de geest via de pen naar de minnaar, dan de dokter, nu het koper

Waar is de vriend?