Ferdinand - Feuerschwanz

Ihr lieben Leut' so hoert nur her und leiht mir eure Ohren.

Ich moechte euch berichten und es wird euch interessieren.

Als — lang ist es her — nicht fern von hier ein Knabe ward geboren,

Dem es wie keinem sonst gelang ein Weib zu fasziniern.

Nach der Geburt erklang ein Schrei sobald man ihn erblickte

Und selbst die dicke Amme hat sich stoehnend angewandt.

Fuer jedermann war dieser Knab ein ungewoehnlich Anblick.

Er trug an Fingern zwei zu viel an seiner rechten Hand.

Der Knabe war es bald schon leid, da Weiber ihn verschmaehten.

Und war er mal verliebt so hiess da nichts fuer ihn als Leid.

In seiner heimat wollte man ihn nirgends integrieren,

Doch fand er einen Weg fuer sich aus seiner Einsamkeit.

Der Ferdinand, der war bekannt als Ironie des Schicksals.

Als Ausgeburt der Hoelle und als Schandfleck der Natur.

Mit 7 Fingern an der Hand, so ritt er durch das ganze Land,

Zu finden was Erfuellend sei aus seinem Einerlei.

So nutzte er, was ihm gegeben wohl fuer seine Zwecke.

Fuenf Finger konnten schlechter wohl als sieben penetrieren.

Schnell sprach sichs rum die Fingerkunst bei all den holden Maiden.

Und Jede wollt es selbst erleben, ob es Wahrheit sei.

Doch wenn deis schon das Ende waer, wie schoen waer das gewesen.

War das Leben Ferdinands doch wirklich wunderbar.

Jede seiner Frauen ganz bezaubernd und erlesen.

Doch hatten die auch Maenner und die brachten die Gefahr.

So kamen sie bis in sein Haus ihn zornig zu verhoeren.

Der Knabe tal des Baeckers Frau grad fleissig stimuliern.

Erst liessen sich die beiden von dem Poebelvolk nicht stoeren.

Ein Fehler war’s — der Poebel zog es vor ihn zu kastriiiiiiiiiiern.

Und seht vielleicht auch ihr einmal einen 12- fingrigen Recken.

Erzaelt ihm die Geschichte und er wird sich drueber freun.

Wie schoen es war die Fingerpracht in alles reinzustecken.

Doch erzaehlt sie ihm bis ganz zun Schluss — sonst koennte er’s bereun.

Jullie lieve mensen luister gewoon en leen me je oren.

Ik vertel het je graag en het zal je interesseren.

Toen - lang geleden - niet ver hier vandaan een jongen werd geboren,

Hij wist een vrouw als geen ander te fascineren.

Na de bevalling klonk er een kreet zodra je het zag

En zelfs de dikke voedster gebruikte het met een kreun.

Voor iedereen was deze jongen een ongewoon gezicht.

Hij droeg twee vingers te veel aan zijn rechterhand.

De jongen kreeg al snel genoeg van het feit dat vrouwen hem verachtten.

En toen hij eenmaal verliefd was, zat er voor hem niets anders op dan lijden.

In zijn thuisland wilde niemand hem ergens integreren,

Maar hij vond een uitweg uit zijn eenzaamheid.

Ferdinand stond bekend als een ironie van het lot.

Als een kuit van de hel en een doorn in het oog van de natuur.

Met 7 vingers aan zijn hand reed hij door het hele land,

Om uit zijn eentonigheid te vinden wat voldoening geeft.

Dus gebruikte hij wat hem was gegeven voor zijn eigen doeleinden.

Vijf vingers kunnen erger doordringen dan zeven.

Al snel deed het woord de ronde over de vingerkunst onder alle schone meisjes.

En iedereen wilde het zelf ervaren om te zien of het waar was.

Maar als dit het einde was, hoe mooi zou het zijn geweest.

Was Ferdinands leven niet echt geweldig?

Elk van zijn vrouwen heel betoverend en voortreffelijk.

Maar ze hadden ook mannen en die brachten gevaar.

Dus kwamen ze naar zijn huis om hem boos te ondervragen.

De jongen stimuleerde alleen de bakkersvrouw ijverig.

De twee lieten zich aanvankelijk niet storen door het gepeupel.

Het was een vergissing - het gepeupel wilde hem liever castreren.

En misschien zie jij ook een 12-vingerige krijger.

Vertel hem het verhaal en hij zal er blij mee zijn.

Wat was het fijn om overal je vingers in te steken.

Maar ze vertelt het hem tot het einde - anders zou hij er spijt van krijgen.