Os Sertões - Fagner

Marcado pela própria natureza

O Nordeste do meu Brasil

Oh!

solitário sertão

De sofrimento e solidão

A terra é seca

Não se pode cultivar

Morrem as plantas

E foge o ar

A vida é triste

Nesse lugar

Sertanejo é forte

Supera a miséria sem fim

Sertanejo homem forte

Dizia o poeta assim

Foi no século passado

No interior da Bahia

O homem revoltado com a sorte

Do mundo em que vivia

Ocultou-se no sertão

Espalhando a rebeldia

Se revoltando contra a lei

Que a sociedade oferecia

Os jagunços lutaram

Defendendo Canudos

Naquela guerra fatal

Getekend door de natuur

Het noordoosten van mijn Brazilië

Oh!

eenzaam binnenland

Van lijden en eenzaamheid

De aarde is droog

Je kunt niet cultiveren

De planten gaan dood

En de lucht vlucht

Het leven is triest

In deze plek

Sertanejo is sterk

Overwin eindeloze ellende

Sertanejo sterke man

De dichter zei het zo

Het was in de vorige eeuw

In het binnenland van Bahia

De man kwam in opstand tegen het geluk

Van de wereld waarin hij leefde

Het was verborgen in het achterland

Het verspreiden van de opstand

In opstand komen tegen de wet

die maatschappij bood

De jagunços vochten

Canudos verdedigen

In die fatale oorlog