João Valentão - Fagner

João Valentão é brigão

Pra dar bofetão

Não presta atenção e nem pensa na vida

A todos João intimida

Faz coisas que até Deus duvida

Mas tem seu momento na vida

É quando o sol vai quebrando

Lá pro fim do mundo pra noite chegar

É quando se ouve mais forte

O ronco das ondas na beira do mar

É quando o cansaço da lida da vida

Obriga João se sentar

É quando a morena se encolhe

Se chega pro lado querendo agradar

Se a noite é de lua

A vontade é contar mentira

É se espreguiçar

Deitar na areia da praia

Que acaba onde a vista não pode alcançar

E assim adormece esse homem

Que nunca precisa dormir pra sonhar

Porque não há sonho mais lindo

Do que sua terra, não há

João Valentão is een vechter

slaan

Let niet op en denkt niet eens aan het leven

John intimideert iedereen

Doe dingen waar zelfs God aan twijfelt

Maar het heeft zijn moment in het leven

Het is wanneer de zon breekt

Aan het einde van de wereld voor de komende nacht

Het is wanneer je het luider hoort

Het gerommel van de golven op de kust

Het is wanneer de vermoeidheid van het zwoegen van het leven

Laat John gaan zitten

Het is wanneer de brunette krimpt

Als je naar de kant gaat om te behagen

Als de nacht een maan is

De wens is om te liegen

Het strekt zich uit

Liggend op het strandzand

Dat eindigt waar het zicht niet kan komen

En zo valt deze man in slaap

Die nooit hoeft te slapen om te dromen

Omdat er geen mooiere droom is

Dan uw land, is er geen