The Breaks - Eyedea

Dear Mrs Burden

This is very hard to say, but I sincerely hope that you’re doing alright

I know my attempts will never ease your pain

But since it happened I truly haven’t slept a night

I’m haunted by her innocent face

Each breath I take reflects my mistake

I never wanted to be the end of someone’s fate

Mrs Burden, my scars grow deeper every day

I know tomorrow she would have been eight

If it wasn’t for my irresponsible methods of escape

I understand why I’m subject to your hate

But I swear she came out of nowhere and by the time I hit the brakes it was too

late

Crash, crumbled, the castle in my head

My body froze when I saw that little girl was dead

And on the side of the road I heard the mother crying

At the corner of ignorance and life I ran a stop sign

I wish I could go back in the past and not drink that last glass

The day altered eternity and I can’t stop thinking of how it probably wouldn’t

have happened if I wasn’t drinking

And now I swallow this holy water

I’m sorry that I murdered your only daughter

I’m not writing this to gain your forgiveness, but only to show my suffering as

honor

Oh why did I survive and a child died.

I wish it was the other way around

She had so much ahead of her, so much to live for, and that so much is nothing

now

Mrs Burden, Mrs Caroline Burden, I don’t expect my apology to bandage your burns

But each instant, remorse slowly eats at the core of my heart

If I’d have only kept my car parked

Now every time I close my eyes I hear that girl’s cries

I’m not comfortably numb like the criminals you despise

Even though I’m physically unable to run from it

This jail sentence is the lightest of my punishments

It was an accident and in hell I’m burning

On my cell wall is a silhouette of one Felicity Burden

Who was introduced to death at a young age of six

In broad daylight a block away from where she lives

I got off work early so I stopped at the bar

Then not using my head I hopped in my car

Intoxicated speeding home to surprise my wife and my child

I was so close, but yet so far away

So now I swallow this holy water

I’m sorry that I murdered your only daughter

I’m not writing this to gain your pity

But I hurt too, for god’s sake Caroline, don’t forget I was her father

And I always will be

And still am

Sincerely yours with love forever

William D. Burden

I’m sorry, that’s all I can say

I’m sorry

Geachte mevrouw Burden

Dit is heel moeilijk te zeggen, maar ik hoop oprecht dat het goed met je gaat

Ik weet dat mijn pogingen je pijn nooit zullen verzachten

Maar sinds het gebeurde heb ik echt geen nacht geslapen

Ik word achtervolgd door haar onschuldige gezicht

Elke ademhaling die ik neem, weerspiegelt mijn fout

Ik wilde nooit het einde zijn van iemands lot

Mevrouw Burden, mijn littekens worden elke dag dieper

Ik weet dat ze morgen acht zou zijn geweest

Als mijn onverantwoordelijke ontsnappingsmethoden er niet waren

Ik begrijp waarom ik onderhevig ben aan je haat

Maar ik zweer dat ze uit het niets kwam en tegen de tijd dat ik op de rem trapte, was dat ook zo

laat

Crash, verkruimeld, het kasteel in mijn hoofd

Mijn lichaam bevroor toen ik zag dat dat kleine meisje dood was

En aan de kant van de weg hoorde ik de moeder huilen

Op de hoek van onwetendheid en leven liep ik een stopbord

Ik wou dat ik terug kon gaan in het verleden en dat laatste glas niet kon drinken

De dag veranderde de eeuwigheid en ik kan niet stoppen met denken aan hoe het waarschijnlijk niet zou

zijn gebeurd als ik niet dronk

En nu slik ik dit heilige water door

Het spijt me dat ik je enige dochter heb vermoord

Ik schrijf dit niet om uw vergiffenis te krijgen, maar alleen om mijn lijden te tonen als:

eer

Oh waarom heb ik het overleefd en stierf er een kind.

Ik wou dat het andersom was

Ze had zoveel voor haar, zoveel om voor te leven, en dat is niets

nu

Mevrouw Burden, mevrouw Caroline Burden, ik verwacht niet dat mijn verontschuldiging uw brandwonden zal verbinden

Maar elk moment vreet wroeging langzaam aan de kern van mijn hart

Had ik mijn auto maar geparkeerd

Nu hoor ik elke keer als ik mijn ogen sluit het gehuil van dat meisje

Ik ben niet zo verdoofd als de criminelen die je veracht

Ook al ben ik fysiek niet in staat om ervoor weg te lopen

Deze gevangenisstraf is de lichtste van mijn straffen

Het was een ongeluk en in de hel brand ik

Op mijn celwand staat een silhouet van een Felicity Burden

Wie werd op zesjarige leeftijd aan de dood voorgesteld?

Op klaarlichte dag een blok verwijderd van waar ze woont

Ik kwam vroeg uit mijn werk, dus stopte ik bij de bar

Toen ik mijn hoofd niet gebruikte, sprong ik in mijn auto

Dronken hard naar huis rijden om mijn vrouw en mijn kind te verrassen

Ik was zo dichtbij, maar toch zo ver weg

Dus nu slik ik dit heilige water door

Het spijt me dat ik je enige dochter heb vermoord

Ik schrijf dit niet om je medelijden te krijgen

Maar ik heb ook pijn, in godsnaam Caroline, vergeet niet dat ik haar vader was

En dat zal ik altijd zijn

En nog steeds

Met vriendelijke groeten met liefde voor altijd

William D. Burden

Het spijt me, dat is alles wat ik kan zeggen

Mijn excuses