Red Balloon - Eyedea

Excuse me

Excuse me

Yeah, you

Excuse me, excuse me…

Excuse me, I’m looking for my childhood

I remember back when, everything was all good

Now it’s hard to stay sane searching for a new name —

But I stay afloat in the stream like we all should

I used to love the cool Summer breeze

And grey days with leaves falling off the trees

Now I know what I miss — I can’t hold in my fist but —

One last touch would set me free

Somebody set me free from this trap that you all call the real world

It’s all old, but in my heart I’m still young

And my soul says that I should have fun but to have one —

You gotta have some kind of billfold to survive, they say:

«You have to have a job you hate.

9 to 5 every day.»

Pushing you closer to the grave

What do we throw, what do we save?

What do we know, well, what are we waiting for?

Lets lay on our backs and talk about the cloud’s shapes

I know all the different memories are floating in the sky

The ones of the earliest years catch my eye

And as you grow, you find new hills to climb —

But there’s nothing like doing something for the first time

Yeah now, instead of the sky, I look at the ceiling

Just trying to get a good feeling

So if you talk and I’m giggling

It’s not 'cos I’m not listening

I’m just trying to be a kid again

Flipping up these notebooks

Looking for my childhood

Staring at the sunset

Looking for my childhood

Flowing with the music

Looking for my childhood

Walking through this cold world

Looking for my childhood

But were did it go?

(I don’t know, it just disappeared)

But were did it go?

(I don’t know — last time I checked it was here.)

But were did it go?

(I don’t know, it just disappeared)

But were did it go?

(Man I don’t know, somebody must have stole my red balloon)

And if I never get anything, at least my name’s common enough to always be on

the souvenir license plates

The sign says walk and yet they try to cut me off 'cos I was wrong when I

thought pedestrians had the right of way

In the center of my innocence, pretense are a percentage of resent for my

indolence —

But I can be credited for everything that I finish without a footstep to follow

The walls are full of color yet the ground is so hollow

So what happened to the happiness we had inhabited, the magic averages the year

were we stop our imagination —

Start with the education, stifling the childhood, I’d turn us all back into

children if I could

I’d turn us all back into children if I could.

And lead us all to play in the woods

(Excuse me, excuse me.)

Excuse me

Have you seen my red balloon?

I need to catch up with it pretty soon

It makes me complete, while I have a heartbeat

I plan on flying with it to the moon

Why’s everybody acting like they grown up?

In a big rush to take on responsibility

I’m telling 'em;

«Stay young, 'cos the day will come, and when it does you can’t surrender

willingly.»

Now if they’re feeling me or not, still, I’ve gotta get my point across

The coin is tossed into the air into a void of loss

I call both heads and tails, address the trail, and set my sails

But I wanna have fun —

I wanna live like there ain’t no tomorrow

With no consequences to my actions — concentrating on my passions

Laughing at the ripples in the lake from the rocks I threw

Innocence of not knowing what’s labelled impossible

The curiosity that killed Schrodinger’s cat was the only thing that kept him

alive —

Matter of fact

I wanna wonder —

Wanna be scared of the thunder and the dark and the figments of my mind that

live under my bed

But nowadays your monsters can’t be ignored

They demand full attention, and causing a war

For 18 birthdays I felt fine

But I lost my childhood somewhere down the line

For 18 birthdays I felt fine

But I lost my childhood somewhere down the line.

Neem me niet kwalijk

Neem me niet kwalijk

Ja jij

Pardon, excuseer mij...

Pardon, ik ben op zoek naar mijn jeugd

Ik herinner me de tijd dat alles nog goed was

Nu is het moeilijk om gezond te blijven bij het zoeken naar een nieuwe naam:

Maar ik blijf drijven in de stream zoals we allemaal zouden moeten doen

Ik hield van de koele zomerbries

En grijze dagen met bladeren die van de bomen vallen

Nu weet ik wat ik mis — ik kan mijn vuist niet vasthouden, maar —

Een laatste aanraking zou me bevrijden

Iemand heeft me bevrijd van deze val die jullie allemaal de echte wereld noemen

Het is allemaal oud, maar in mijn hart ben ik nog jong

En mijn ziel zegt dat ik plezier zou moeten hebben, maar om er een te hebben...

Je moet een soort rekening hebben om te overleven, zeggen ze:

«Je moet een baan hebben die je haat.

9 tot 5 elke dag.»

Je dichter bij het graf brengen

Wat gooien we, wat redden we?

Wat weten we, nou, waar wachten we op?

Laten we op onze rug gaan liggen en praten over de vormen van de wolk

Ik weet dat alle verschillende herinneringen in de lucht zweven

Degenen van de vroegste jaren trekken mijn aandacht

En terwijl je groeit, vind je nieuwe heuvels om te beklimmen -

Maar er gaat niets boven iets voor de eerste keer doen

Ja, nu, in plaats van de lucht, kijk ik naar het plafond

Ik probeer gewoon een goed gevoel te krijgen

Dus als je praat en ik giechel?

Het is niet omdat ik niet luister

Ik probeer gewoon weer een kind te zijn

Deze notitieboeken opklappen

Op zoek naar mijn jeugd

Staren naar de zonsondergang

Op zoek naar mijn jeugd

Meestromen met de muziek

Op zoek naar mijn jeugd

Wandelen door deze koude wereld

Op zoek naar mijn jeugd

Maar waar ging het?

(Ik weet het niet, het is gewoon verdwenen)

Maar waar ging het?

(Ik weet het niet - de laatste keer dat ik keek, was het hier.)

Maar waar ging het?

(Ik weet het niet, het is gewoon verdwenen)

Maar waar ging het?

(Man, ik weet het niet, iemand moet mijn rode ballon hebben gestolen)

En als ik nooit iets krijg, is mijn naam tenminste gewoon genoeg om altijd op

de souvenir kentekenplaten

Het bord zegt lopen en toch proberen ze me af te snijden, want ik had het mis toen ik

dacht dat voetgangers voorrang hadden

In het centrum van mijn onschuld is pretentie een percentage van wrok voor mijn

traagheid —

Maar ik kan worden gecrediteerd voor alles wat ik afmaak zonder een voetstap te volgen

De muren zijn vol kleur, maar de grond is zo hol

Dus wat is er gebeurd met het geluk dat we hadden, de magische gemiddelden per jaar?

als we onze verbeelding zouden stoppen -

Begin met de opleiding, verstik de kindertijd, ik zou ons allemaal weer veranderen in

kinderen als ik kon

Ik zou ons allemaal weer kinderen maken als ik kon.

En leid ons allemaal om in het bos te spelen

(Excuseer me, excuseer me.)

Neem me niet kwalijk

Heb je mijn rode ballon gezien?

Ik moet het snel inhalen

Het maakt me compleet, terwijl ik een hartslag heb

Ik ben van plan ermee naar de maan te vliegen

Waarom doet iedereen alsof ze volwassen zijn?

In grote haast om verantwoordelijkheid op zich te nemen

Ik vertel het ze;

«Blijf jong, want de dag zal komen, en als dat gebeurt, kun je je niet overgeven

graag.»

Als ze me nu voelen of niet, toch moet ik mijn punt duidelijk maken

De munt wordt in de lucht gegooid in een leegte van verlies

Ik roep zowel kop als staart, adresseer het pad en zet mijn zeilen

Maar ik wil plezier hebben —

Ik wil leven alsof er geen morgen is

Zonder gevolgen voor mijn acties - me concentreren op mijn passies

Lachend om de rimpelingen in het meer van de rotsen die ik gooide

Onschuld van niet weten wat als onmogelijk wordt bestempeld

De nieuwsgierigheid die de kat van Schrödinger doodde, was het enige dat hem tegenhield

in leven -

Feitelijk

Ik wil me afvragen...

Wil je bang zijn voor de donder en het donker en de verzinsels van mijn geest dat?

woon onder mijn bed

Maar tegenwoordig zijn je monsters niet meer te negeren

Ze eisen alle aandacht op en veroorzaken een oorlog

Voor 18 verjaardagen voelde ik me goed

Maar ik heb mijn jeugd ergens in de loop van de tijd verloren

Voor 18 verjaardagen voelde ik me goed

Maar ik verloor mijn jeugd ergens langs de lijn.