Drive to Doolittle - Eyedea

Some people say the town Doolittle doesn’t exist

They dismiss it as a myth but I’ve visited this abyss

It isn’t labelled on your map, but it’s easy to find

And it is a fact;

everyone goes there at least twice a lifetime

Me?

I’ve been around many occasions — for too long

See, I never plan on staying

Are you strong?

Be

'Cos if you’re not;

start praying

That your demons will let you leave this unbelievable vacation

My neighbors love the scenery — personally I hate it

It caters to your behavior to make sure you don’t escape it

If it was my choice, I’d glue myself in the basement

But I’m tempted by a city with tattoos that sleeps naked

It’s a modern Sodom and Gomorrah type of town

I wish I just had enough guts to burn it down

But while the dog pets the fish and the wolves play the fiddle

I put my ride in gear 5 and drive to Doolittle

Do a lot

Do a little more than usual

Well, I do it musical

You do your do’s

And do it beautiful

Wipe the dew off the grass

Wipe that 'don't' out your ass

Don’t ask

To go to Doolittle — you know that I’ll pass

Hey yo, sometimes I write a song and it takes me home

I can’t stand being stuck in such a place all alone

I see the city through different eyes

Now that I’ve grown a little substance in the mushy rub and tug by my headphones

See Doolittle’s both nowhere and everywhere

It’s got what you need from LSD to teddybears

A wise man told me, to go anywhere, except for there

Although most people like it better there

To explain it on a level, some blame it on the devil —

And run aiming rocks and pebbles at a book because it settles their adrenaline —

But I’m ahead of them, I know the it’s introduce my Human flaws

See, it puts you in the days of euphoric limbo

You can’t just quit it, it ain’t that simple

And on my way to school some days I turn to look out the window and I’ll see a

sign

It’ll say;

«Two blocks to Doolittle»

Ayo, I block myself in an imaginary box

Keeps me off the streets of Doolittle’s Writer’s Blocks

It’s got your goals in a chokehold that I don’t know

Where it comes from, how it starts, or why it stops

I’m tying knots to close that section of my brain

Baby, you relate it’s just yours has a different name

Maybe, yours is sex, drugs, rock and roll, apocalypse, —

Impossibles, greener season obstacle, any reason not to grow

There it is, in the window of your shopping mall

Reality is heavy, watch it stall when you drop a load

I suppose my list, is just as long as any

And maybe even twice the size of the average MC’s

I need to stop thinking and start writing

Drop the conversation and pick up a pen

Doolittle?

It’s a town made of personal laziness

And I’ll never go there again, I don’t believe in Doolittle

(Doolittle is located right between your ears)

Do little, do a lot, How much you do this year?

(Yo, you find it in your brain if you’re even partly sane)

Do little, do a lot, do nothing, do the same

Well when your inspiration’s dry and you don’t even know why

Just chill, I guarantee the feeling will pass you by

Indolence is in the head, and if it’s leaving you disturbed

Well close your eyes and repeat these words

Check it out, say:

«I'm in control of me»

Then say:

«I'll be what I wanna be»

Say:

«No-one can say I’m wrong»

Say:

«I'll try 'till the day I’m gone»

I don’t believe in Doolittle

Sommige mensen zeggen dat de stad Doolittle niet bestaat

Ze doen het af als een mythe, maar ik heb deze afgrond bezocht

Het staat niet op je kaart, maar het is gemakkelijk te vinden

En het is een feit;

iedereen gaat er minstens twee keer per leven heen

Mij?

Ik ben bij veel gelegenheden geweest — te lang

Kijk, ik ben nooit van plan te blijven

Ben jij sterk?

Zijn

Want als je dat niet bent;

begin met bidden

Dat je demonen je deze ongelooflijke vakantie zullen laten verlaten

Mijn buren houden van het landschap - persoonlijk haat ik het

Het past bij je gedrag om ervoor te zorgen dat je er niet aan ontsnapt

Als het mijn keuze was, zou ik mezelf in de kelder lijmen

Maar ik word verleid door een stad met tatoeages die naakt slaapt

Het is een moderne stad van het type Sodom en Gomorra

Ik wou dat ik genoeg lef had om het af te branden

Maar terwijl de hond de vissen aait en de wolven viool spelen

Ik zet mijn rit in versnelling 5 en rijd naar Doolittle

Veel doen

Doe iets meer dan normaal

Nou, ik doe het muzikaal

Je doet je do's

En doe het mooi

Veeg de dauw van het gras

Veeg dat 'niet' uit je reet

niet vragen

Om naar Doolittle te gaan — je weet dat ik zal slagen

Hey yo, soms schrijf ik een nummer en het brengt me naar huis

Ik kan er niet tegen om helemaal alleen op zo'n plek vast te zitten

Ik zie de stad door andere ogen

Nu ik een beetje substantie heb gekregen in het papperige wrijven en aan mijn koptelefoon trekken

Zie Doolittle's zowel nergens als overal

Het heeft wat je nodig hebt, van LSD tot teddyberen

Een wijze man vertelde me dat ik overal heen moest gaan, behalve daar

Hoewel de meeste mensen het daar beter vinden

Om het op een bepaald niveau uit te leggen: sommigen geven de duivel de schuld:

En ren met stenen en kiezelstenen naar een boek rennen omdat het hun adrenaline doet kalmeren -

Maar ik ben ze voor, ik weet dat het mijn menselijke gebreken introduceert

Kijk, het brengt je in de dagen van een euforisch voorgeborchte

Je kunt er niet zomaar mee stoppen, zo simpel is het niet

En als ik op weg ben naar school, kijk ik op sommige dagen uit het raam en zie ik een

teken

Het zal zeggen;

«Twee blokken naar Doolittle»

Ayo, ik blokkeer mezelf in een denkbeeldige doos

Houdt me van de straten van Doolittle's Writer's Blocks

Het heeft je doelen in een wurggreep die ik niet ken

Waar het vandaan komt, hoe het begint of waarom het stopt

Ik leg knopen om dat deel van mijn hersenen te sluiten

Schat, je vertelt dat het alleen van jou is, heeft een andere naam

Misschien is de jouwe seks, drugs, rock and roll, apocalyps, -

Onmogelijk, groener seizoenshindernis, enige reden om niet te groeien

Daar is hij, in de etalage van je winkelcentrum

De realiteit is zwaar, kijk hoe het afslaat als je een lading laat vallen

Ik veronderstel dat mijn lijst net zo lang is als elke

En misschien zelfs twee keer zo groot als de gemiddelde MC's

Ik moet stoppen met denken en beginnen met schrijven

Zet het gesprek neer en pak een pen

Dooliet?

Het is een stad gemaakt van persoonlijke luiheid

En ik zal er nooit meer heen gaan, ik geloof niet in Doolittle

(Doolittle bevindt zich tussen je oren)

Doe weinig, doe veel, Hoeveel doe je dit jaar?

(Yo, je vindt het in je hersenen als je zelfs maar gedeeltelijk gezond bent)

Doe weinig, doe veel, doe niets, doe hetzelfde

Nou, als je inspiratie op is en je niet eens weet waarom

Gewoon relaxen, ik garandeer je dat het gevoel aan je voorbij zal gaan

Indolentie zit tussen de oren, en als je er last van hebt

Sluit je ogen en herhaal deze woorden

Bekijk het eens, zeg:

"Ik heb de controle over mij"

Zeg dan:

«Ik zal zijn wat ik wil zijn»

Zeggen:

"Niemand kan zeggen dat ik ongelijk heb"

Zeggen:

«Ik zal het proberen tot de dag dat ik weg ben»

Ik geloof niet in Doolittle