Sovrapporre - Esterina

Erano le tue

Le mani calme che solcavano

Radici fonde di dolore

Erano le tue

Le mani stanche che colmavano

Distanze sante, vere, nostre

Erano le tue

Le mani bianche nella notte buia

Da dove sei venuta

Erano le tue

Le mani grandi di portare via

La mia insidiosa malinconia

Erano le tue

Le mani senza dover distinguere

I tonfi sordi, i silenzi cari, le corse dei cinghiali

Erano le tue

Le mani buone da non perdersi

I corpi torridi, le battaglie infami, che bel regalo con le tue mani

Ze waren van jou

De rustige handen die fronsten

Diepe wortels van pijn

Ze waren van jou

Vermoeide handen die zich vulden

Heilig, waar, onze afstanden

Ze waren van jou

Witte handen in de donkere nacht

Waar kom je vandaan

Ze waren van jou

De grote handen van take away

Mijn verraderlijke melancholie

Ze waren van jou

De handen zonder onderscheid te hoeven maken

De gedempte dreunen, de dierbare stiltes, de wilde zwijnenraces

Ze waren van jou

De goede handen die je niet mag missen

De verzengende lichamen, de beruchte veldslagen, wat een prachtig geschenk met je eigen handen