System... - Enter Shikari

There was a house in a field on the side of a cliff

And the waves crashing below were just said to be a myth

So they ignored the warnings from the ships in the docks

Now the house on the cliff is the wreckage on the rocks

There was a house in a field on the side of a cliff

And the waves crashing below were just said to be a myth

So they ignored the warnings from the ships in the docks

Now the house on the cliff is the wreckage on the rocks

Nothing could fix the building’s flawed foundation

The scaffolding and stilts were the laws and legislation

This house was doomed, but they didn’t care

They’d invested in the system that was beyond repair

When I was little

I dressed up as an astronaut and explored outer space

I dressed up as a superhero and ran about the place

I dressed up as a fireman and rescued those in need

I dressed up as a doctor and cured every disease

It was crystal clear to me back then

That the only problems that I could face

Would be the same problems that affect us all

But of course, this sense of common existence

Was sucked out of me in an instant

As though from birth I could walk

But I was forced to crawl

So this is such an exciting times (To be alive)

Our generations got to fight (To survive)

It’s in your hands now, whose future?

Our future!

Our future!

Er was een huis in een veld aan de zijkant van een klif

En van de golven die beneden beuken, werd net gezegd dat het een mythe was

Dus negeerden ze de waarschuwingen van de schepen in de haven

Nu is het huis op de klif het wrak op de rotsen

Er was een huis in een veld aan de zijkant van een klif

En van de golven die beneden beuken, werd net gezegd dat het een mythe was

Dus negeerden ze de waarschuwingen van de schepen in de haven

Nu is het huis op de klif het wrak op de rotsen

Niets kon de gebrekkige fundering van het gebouw herstellen

De steigers en stelten waren de wetten en wetgeving

Dit huis was gedoemd te mislukken, maar het kon ze niet schelen

Ze hadden geïnvesteerd in het systeem dat niet meer te repareren was

Toen ik klein was

Ik verkleedde me als astronaut en verkende de ruimte

Ik verkleedde me als een superheld en rende overal rond

Ik verkleedde me als brandweerman en redde mensen in nood

Ik verkleedde me als dokter en genas elke ziekte

Het was me toen glashelder

Dat de enige problemen die ik kon tegenkomen

Zouden dezelfde problemen zijn die ons allemaal aangaan?

Maar natuurlijk, dit gevoel van gemeenschappelijk bestaan

Werd in een oogwenk uit me gezogen

Alsof ik vanaf mijn geboorte kon lopen

Maar ik moest kruipen

Dus dit zijn zulke spannende tijden (To be alive)

Onze generaties moeten vechten (om te overleven)

Het ligt nu in jouw handen, wiens toekomst?

Onze toekomst!

Onze toekomst!