Constellations - Enter Shikari

Packing the last few shirts into a bloated suitcase

Last glimpse of comfort and the ticking clock face

I swear those hands move faster everyday

I’m more confused than ever but I don’t beg or pray

'Cause the sparkling light from the morning sun

Is all we should need to feel one

I reach the station with just minutes to spare

Glance at my watch, time’s going faster these days, I swear

Eyes focus up now to the train timetable board

There’s only two platforms to be explored

And it’s then that I admit it to myself

That I am lost, so lost, but you’re the constellations that guide me

There’s a train at twelve, destination «Disaster»

It’s running on time as time runs faster

On platform two, it’s destination «Sustainability»

It’s delayed though, it was supposed to arrive at 11:50

Platform one, it says «Stand behind the yellow line»

(That I am lost, so lost, but you’re the constellations)

But I sit on the platform edge and just gaze at the time

(That guide me)

My mind wanders back to our oblivious existence

I’m all choked up now with the threat of distance

As the train bound for «Disaster"chokes up to the station

I don’t board it 'cause I decide that it’s the wrong destination

But the train bound for «Sustainability"is nowhere to be seen

And I’m lost, so lost

Where are the constellations that guide me?

And then I realize that

We need to use our own two feet to walk these tracks

And we have to squad up and we have to watch each other’s backs

With forgiveness as our torch, and imagination our sword

We’ll untie the ropes of hate and slash open the minds of the bored

And we’ll start a world so equal and free

Every inch of this Earth is yours, all the land and all the sea

Imagine no restrictions, but the climate and the weather

Then we can explore space together forever

(And I am lost, so lost, you are the constellations)

De laatste paar shirts in een opgeblazen koffer inpakken

Laatste glimp van comfort en de tikkende wijzerplaat

Ik zweer dat die handen elke dag sneller bewegen

Ik ben meer in de war dan ooit, maar ik smeek of bid niet

Want het sprankelende licht van de ochtendzon

Is alles wat we nodig hebben om er een te voelen?

Ik bereik het station met slechts enkele minuten over

Kijk op mijn horloge, de tijd gaat tegenwoordig sneller, ik zweer het

Ogen richten zich nu op het treinroosterbord

Er zijn slechts twee platforms om te verkennen

En dan geef ik het aan mezelf toe

Dat ik verloren ben, zo verloren, maar jij bent de sterrenbeelden die mij leiden

Er is een trein om twaalf uur, bestemming 'Ramp'

Het loopt op tijd omdat de tijd sneller gaat

Op platform twee is het de bestemming «Duurzaamheid»

Het is echter vertraagd, het zou om 11:50 uur aankomen

Platform één, er staat «Ga achter de gele lijn staan»

(Dat ik verloren ben, zo verloren, maar jij bent de sterrenbeelden)

Maar ik zit op de rand van het platform en kijk gewoon naar de tijd

(die mij leiden)

Mijn gedachten dwalen terug naar ons onbewuste bestaan

Ik ben nu helemaal verslikt door de dreiging van afstand

Terwijl de trein op weg naar «Ramp» naar het station stikt

Ik ga er niet aan boord omdat ik besluit dat het de verkeerde bestemming is

Maar de trein op weg naar «Duurzaamheid» is nergens te bekennen

En ik ben verdwaald, dus verloren

Waar zijn de sterrenbeelden die mij leiden?

En dan realiseer ik me dat

We moeten onze eigen benen gebruiken om deze paden te bewandelen

En we moeten een team vormen en we moeten op elkaars rug letten

Met vergeving als onze toorts en verbeeldingskracht ons zwaard

We zullen de touwen van haat losmaken en de geesten van de verveelden opensnijden

En we zullen een wereld beginnen die zo gelijk en vrij is

Elke centimeter van deze aarde is van jou, het hele land en de hele zee

Stel je voor geen beperkingen, maar het klimaat en het weer

Dan kunnen we voor altijd samen de ruimte verkennen

(En ik ben verloren, dus verloren, jullie zijn de sterrenbeelden)