The Palace - Edenbridge

a place of power’s rising

a place so deep within

in that stormy night when I came in the fence that penned me in in times when my heart tried to flee

from the serpent camouflage’s melody

the coridors I’m walkingthe walls point waits at me the pictures in their ancient frames

have eyes but will not see

one silent scream

came straight into my dreamam I still here in these

unwritten pages of stories

the spoken word

is often quite unheard

in this old gallery

of splendid unbroken memory

I can hear

the palace in your heart will grow

uncovered the rivers will flow

plastic balls of forlorn memories

rolling on and on for one more wish you’re yearning and the’re gone

the valleys of your soul

they still can let the light shine in the symmetry of your heart grows within

the mourning hours are history

in my enchanted land

the belfry dies away down here

the road shall have no end

for years I’ve tried to feel

for years I’ve turned the wheel

for all that’s said and done it is so clear

the crystal moments shine above eternal nights of fearin here

een plaats waar de macht opkomt

een plek zo diep van binnen

in die stormachtige nacht toen ik binnenkwam in het hek dat me opgesloten hield in tijden dat mijn hart probeerde te vluchten

van de melodie van de slangencamouflage

de gangen waar ik loopde muren wachten op me de foto's in hun oude kaders

ogen hebben maar niet zien

een stille schreeuw

kwam rechtstreeks in mijn droom, ik zit hier nog steeds in deze

ongeschreven pagina's met verhalen

het gesproken woord

is vaak vrij ongehoord

in deze oude galerij

van een prachtig ongebroken geheugen

Ik kan horen

het paleis in je hart zal groeien

onbedekt zullen de rivieren stromen

plastic ballen van verloren herinneringen

blijf maar doorgaan voor nog een wens waar je naar verlangt en het is weg

de valleien van je ziel

ze kunnen nog steeds het licht laten schijnen in de symmetrie van je hart dat naar binnen groeit

de rouwuren zijn geschiedenis

in mijn betoverde land

het belfort sterft hier beneden weg

de weg zal geen einde hebben

jarenlang heb ik geprobeerd te voelen

ik draai al jaren aan het stuur

voor alles wat gezegd en gedaan is, is het zo duidelijk

de kristalmomenten schijnen hier boven eeuwige nachten van angst