Esa Mujer - Dyango

Desde que no estás aquí

Desde que muero por ti

Parece que el mundo gira

Y gira y gira sin norte ni sur

Desde que no estás aquí

Desde ese 13 de Abril

Parece que no hay mas nada

Que aquella mirada que guardo de ti

Un corazón de papel

Pintado de escarlata

Una moneda en el mar

Así fue nuestro amor

Y estoy sufriendo porque

Esa mujer, esa mujer que ame

Esa mujer, esa mujer se fue, esa mujer

Esa mujer que ame, esa mujer

El eco de tu voz y tus palabras

Aun sigue aquí

Las huellas de tu paso por la casa

Las llevo en mí

Y el aire tan sutil de tu perfume

Que vive entre los pliegues de mi cama

Me embriaga amor

Me arrastra amor, me mata

Ah, desde que no estás aquí

Desde el principio del fin

Voy recorriendo las calles rodando

Y rodando buscando tu luz

Desde que no estás aquí

Desde que no se vivir

Parece que el tiempo vuela

Y nada consuela mi llanto por ti

Una mañana sin sol

Un día sin minutos

Una verdad sin razón

Así fue nuestro amor

Y estoy sufriendo porque

Esa mujer, esa mujer que ame, esa mujer

Esa mujer se fue, esa mujer

Esa mujer que ame, esa mujer

La luna no entrara por la ventana

Si tú no estás, seré como una estrella

Que se apaga, sí tu no estas

Ya nunca volaran las golondrinas

Ya nunca sonreirá la madurada

Si tu no estas no hay nada amor, no hay nada

Ah esa mujer se fue, ah

Esa mujer se fue, se fue, se fue, se fue

omdat je er niet bent

Sinds ik sterf voor jou

Het lijkt erop dat de wereld draait

En het draait en draait zonder noord of zuid

omdat je er niet bent

Sinds die 13 april

Het lijkt alsof er niets anders is

Dat die blik die ik voor je weghoud

een papieren hart

scharlaken geschilderd

Een munt in de zee

Dat was onze liefde

En ik lijd omdat

Die vrouw, die vrouw van wie ik hield

Die vrouw, die vrouw is weggegaan, die vrouw

Die vrouw van wie ik hield, die vrouw

De echo van je stem en je woorden

nog steeds hier

De sporen van je doorgang door het huis

Ik draag ze in mij

En de subtiele lucht van je parfum

Dat leeft tussen de plooien van mijn bed

liefde bedwelmt me

Liefde sleept me mee, het doodt me

Ah, aangezien je er niet bent

Vanaf het begin van het einde

Ik rol door de straten

En rollend op zoek naar je licht

omdat je er niet bent

Omdat ik niet weet hoe ik moet leven

Het lijkt alsof de tijd vliegt

En niets troost mijn huilen voor jou

een ochtend zonder zon

Een dag zonder minuten

Een waarheid zonder reden

Dat was onze liefde

En ik lijd omdat

Die vrouw, die vrouw van wie ik hield, die vrouw

Die vrouw is weg, die vrouw

Die vrouw van wie ik hield, die vrouw

De maan komt niet door het raam naar binnen

Als jij er niet bent, zal ik als een ster zijn

Dat het uitschakelt, als je dat niet bent

Zwaluwen zullen nooit vliegen

De volwassen zal nooit glimlachen

Als je hier niet bent, is er niets liefde, er is niets

Ah die vrouw ging weg, ah

Die vrouw is weg, weg, weg, weg