The Feeling - Deserters

Heavy’s having cuts you don’t remember.

It’s having scars you don’t believe.

It’s waking up every single fucking day,

hoping that you’re anyone but me.

It’s the struggle to breathe,

under the weight of who you’re trying so hard to be.

It’s the lies.

It’s the truth.

It’s the mask.

It’s what I do.

So, what’s heavy to you?

Every fucking day, I wake up in pain.

Life is such a burden, when you live my way.

I’m always losing who matters most.

Every single of my loved-ones are all ghosts.

Fuck the heavy weight of depression, running through my mind.

I’m fucked.

I can’t believe this is the hand that’s been dealt for me.

Heavy is the mask that hides the frown,

but won’t let me keep my head down.

It’s a feeling that comes without a sound.

But, if you scream,

you can let it out.

So, what’s heavy to you?

Better bury me in concrete.

Keep my limbs from spreading throughout the innocent ground.

A Glasgow kiss for the world’s vile face.

The plants will sip my blood.

The beasts will eat my tongue.

The cycle of consuming the living ones.

Heavy is the mask that hides the frown,

but won’t let me keep my head down.

It’s a feeling that comes without a sound.

It keeps me up all night, staring at the ceiling.

It makes me choke, when I am breathing.

It’s learning to love all of my demons.

It’s just that mother fucking feeling.

Heavy heeft snijwonden die je je niet herinnert.

Het heeft littekens die je niet gelooft.

Het wordt elke verdomde dag wakker,

in de hoop dat je iemand anders bent dan ik.

Het is de strijd om te ademen,

onder het gewicht van wie je zo hard probeert te zijn.

Het zijn de leugens.

Het is de waarheid.

Het is het masker.

Het is wat ik doe.

Dus, wat is zwaar voor jou?

Elke verdomde dag word ik wakker met pijn.

Het leven is zo'n last, als je op mijn manier leeft.

Ik verlies altijd wie er het meest toe doet.

Al mijn dierbaren zijn allemaal geesten.

Fuck het zware gewicht van depressie, dat door mijn hoofd spookt.

Ik ben de lul.

Ik kan niet geloven dat dit de hand is die voor mij is gedeeld.

Zwaar is het masker dat de frons verbergt,

maar laat me niet mijn hoofd naar beneden houden.

Het is een gevoel dat zonder geluid komt.

Maar als je schreeuwt,

je kunt het eruit laten.

Dus, wat is zwaar voor jou?

Begraaf me maar in beton.

Zorg ervoor dat mijn ledematen zich niet over de onschuldige grond verspreiden.

Een kus uit Glasgow voor het verachtelijke gezicht van de wereld.

De planten zullen van mijn bloed nippen.

De beesten zullen mijn tong opeten.

De cyclus van het consumeren van de levenden.

Zwaar is het masker dat de frons verbergt,

maar laat me niet mijn hoofd naar beneden houden.

Het is een gevoel dat zonder geluid komt.

Het houdt me de hele nacht wakker, starend naar het plafond.

Het doet me stikken als ik adem.

Het is leren van al mijn demonen te houden.

Het is gewoon dat verdomde moedergevoel.