Borrowed & Blue - Defeater

Closing early morning just before sunrise

A night spent with the guilt

Until morning light

We share a cigarette, burning the shame

Our lungs heavy in bliss

Our arms are sore from the weight

I may be a sinner, forsaken and damned

The selfish and pride for the touch of her hand

Our lips speak in secrets

Our tongues lie in verse

Our hearts slower the guilt

Our love, our only recourse

And we share a cigarette, burning the shame

Our lungs heavy in bliss

Our arms are sore from the weight

I may be a sinner, forsaken and damned

The selfish and pride for the touch of her hand

And I’ll hold you close with the ebb and flow

While the tides may turn, we won’t

And I’ll hold you tight like an anchor line

Through the gruelling seas at night

And I’ll hold you close with the ebb and flow

While the tides may turn, we won’t

And I hold you tight like an anchor line

Through the gruelling seas at night

We share a cigarette, burning the shame

Our lungs heavy in bliss

Our arms are sore from the weight

I may be a sinner, forsaken and damned

Selfish and pride for the touch of her hand

Sluiting 's morgens vroeg net voor zonsopgang

Een nacht doorgebracht met schuldgevoelens

Tot het ochtendlicht

We delen een sigaret en verbranden de schaamte

Onze longen zwaar van gelukzaligheid

Onze armen doen pijn van het gewicht

Ik ben misschien een zondaar, verlaten en verdoemd

De egoïstische en trots voor de aanraking van haar hand

Onze lippen spreken in het geheim

Onze tongen liggen in vers

Onze harten vertragen de schuld

Onze liefde, onze enige toevlucht

En we delen een sigaret, de schaamte verbrandend

Onze longen zwaar van gelukzaligheid

Onze armen doen pijn van het gewicht

Ik ben misschien een zondaar, verlaten en verdoemd

De egoïstische en trots voor de aanraking van haar hand

En ik houd je dicht bij de eb en vloed

Het tij kan keren, maar wij niet

En ik hou je stevig vast als een ankerlijn

Door de slopende zeeën 's nachts

En ik houd je dicht bij de eb en vloed

Het tij kan keren, maar wij niet

En ik houd je stevig vast als een ankerlijn

Door de slopende zeeën 's nachts

We delen een sigaret en verbranden de schaamte

Onze longen zwaar van gelukzaligheid

Onze armen doen pijn van het gewicht

Ik ben misschien een zondaar, verlaten en verdoemd

Egoïstisch en trots voor de aanraking van haar hand