Elevator Operator - Courtney Barnett

Oliver Paul, twenty years old

Thick head of hair, worries he’s going bald

Wakes up at quarter past nine

Fare-evades his way down the 96 tram line

Breakfast on the run again, he’s well aware

He’s dropping soy linseed Vegemite crumbs everywhere

Feeling sick at the sight of his computer

He dodges his way through the Swanston commuters

Rips off his tie, hands it to a homeless man

Sleeping in the corner of a Metro bus stand and he screams

«I'm not going to work today

Going to count the minutes that the trains run late

Sit on the grass, building pyramids out of Coke cans»

Headphone wielding to the Nicholas building

He trips on a pothole that’s not been filled in

He waits for an elevator, one, two, nine

A lady walks in and waits by his side

Her heels are high and her bag is snakeskin

Hair pulled so tight you can see her skeleton

Vickers perfume on her breath

A tortoise shell necklace between her breasts

She looks him up and down with a botox frown

He’s well used to that look by now

The elevator dings and they awkwardly step in

Their fingers touch on the rooftop button

Don’t jump, little boy, don’t jump off that roof

You’ve got your whole life ahead of you, you’re still in your youth

I’d give anything to have skin like you

He said, «I think you’re projecting the way that you’re feeling

I’m not suicidal, just idling insignificantly

I come up here for perception and clarity

I like to imagine I’m playing SimCity

All the people look like ants from up here

And the wind’s the only traffic you can hear»

He said, «All I ever wanted to be

Was an elevator operator, can you help me please?»

Don’t jump, little boy, don’t jump off that roof

You’ve got your whole life ahead of you, you’re still in your youth

I’d give anything to have skin like you

Don’t jump, little boy, don’t jump off that roof

You’ve got your whole life ahead of you, you’re still in your youth

I’d give anything to have skin like you

Oliver Paul, twintig jaar oud

Dikke bos haar, bang dat hij kaal wordt

Wordt om kwart over negen wakker

Fare-ontwijkt zijn weg langs de 96 tramlijn

Ontbijt op de vlucht weer, dat weet hij heel goed

Hij laat overal soja-lijnzaad Vegemite-kruimels vallen

Zich ziek voelen bij het zien van zijn computer

Hij ontwijkt zich een weg door de forensen van Swanston

Trekt zijn stropdas af en geeft hem aan een dakloze man

Slapen in de hoek van een Metro-busstation en hij schreeuwt

«Ik ga niet werken vandaag

Ik ga de minuten tellen dat de treinen vertraging hebben

Ga op het gras zitten en bouw piramides van colablikjes»

Koptelefoon zwaaiend naar het Nicholas-gebouw

Hij struikelt over een kuil die niet is opgevuld

Hij wacht op een lift, een, twee, negen

Een dame komt binnen en wacht aan zijn zijde

Haar hakken zijn hoog en haar tas is van slangenleer

Haar zo strak getrokken dat je haar skelet kunt zien

Vickers parfum op haar adem

Een schildpadketting tussen haar borsten

Ze bekijkt hem van top tot teen met een botox-frons

Hij is inmiddels gewend aan die blik

De lift rinkelt en ze stappen onhandig in

Hun vingers raken de knop op het dak aan

Spring niet, kleine jongen, spring niet van dat dak

Je hebt je hele leven nog voor je, je bent nog in je jeugd

Ik zou er alles voor geven om een ​​huid zoals jij te hebben

Hij zei: "Ik denk dat je projecteert zoals je je voelt"

Ik ben niet suïcidaal, ik loop gewoon onbeduidend stationair

Ik kom hier voor beleving en duidelijkheid

Ik stel me graag voor dat ik SimCity speel

Alle mensen zien eruit als mieren vanaf hier

En de wind is het enige verkeer dat je kunt horen»

Hij zei: "Alles wat ik ooit wilde zijn"

Was een liftoperator, kunt u me alstublieft helpen?»

Spring niet, kleine jongen, spring niet van dat dak

Je hebt je hele leven nog voor je, je bent nog in je jeugd

Ik zou er alles voor geven om een ​​huid zoals jij te hebben

Spring niet, kleine jongen, spring niet van dat dak

Je hebt je hele leven nog voor je, je bent nog in je jeugd

Ik zou er alles voor geven om een ​​huid zoals jij te hebben