Souldrain - Cemetary

A journey thru the cold breath of time

Searching the insanity of mine

Mourning as I dwell among no laughter

Hoping my existance ends hereafter

Astray the bridge I burned

To where sorrows fade

This torment now I earned

Emptiness is character of my destiny

My soul is drained and nowhere is

Where I will be

Shadows… Of starlike blackened fire

Taking… This soul to its loathsome trial

Thru astral layers the voyage goes on

Perished among the stars

Forever to be gone

To where nothing is and nothing was

…and their whispers greet my loss

In the watery mirror of destiny

I can not see my own reflection

Thru the dead halls of infinity

I hear them sing for me

Een reis door de koude adem van de tijd

Op zoek naar de waanzin van mij

Rouw terwijl ik tussen geen gelach woon

In de hoop dat mijn bestaan ​​hierna eindigt

Verdwaal over de brug die ik heb verbrand

Naar waar het verdriet vervaagt

Deze kwelling heb ik nu verdiend

Leegte is het karakter van mijn lot

Mijn ziel is uitgeput en nergens is

Waar ik zal zijn

Schaduwen... Van sterachtig zwart vuur

Nemen... Deze ziel naar zijn walgelijke beproeving

Door astrale lagen gaat de reis verder

Omgekomen tussen de sterren

Voor altijd weg

Naar waar niets is en niets was

...en hun gefluister begroet mijn verlies

In de waterige spiegel van het lot

Ik kan mijn eigen spiegelbeeld niet zien

Door de dode gangen van het oneindige

Ik hoor ze voor me zingen