Vaivén - Café Tacvba

El calor del sol que caía

Y el sudor sobre la bahía

Lánguidas en la playa

Las olas buscan descansar

Buscan no estar solas al llegar

El color del sol que se escapa

Carmesí, tiñe la palapa

Transición, tintes en penumbra cual provocación

El cuerpo acostumbra al corazón

Despunta en la luz de luna

Espiral y dos sombras se hacen una

Despacito se enciende la flama

Y la oscuridad húmeda reclama una canción

El vaivén de los cuerpos

Por primera vez

Oscilando inciertos

En el mar mil lunas estallan

Y en la oscuridad un grito se calla

En el mal mil lunas estallan

Y en la oscuridad un grito se calla

Y sobre un balcón péndulo de hamaca

Que repite el sol de marea alta

Y resalta del danzón

Caliente como el danzón

Caliente como el danzón

Caliente como el danzón

Caliente como el danzón

De hitte van de vallende zon

En zweet over de baai

Lawaai op het strand

De golven zoeken rust

Ze proberen niet alleen te zijn als ze aankomen

De kleur van de zon die ontsnapt

Crimson, verf de palapa

Overgang, tinten in schaduwen die provoceren

Het lichaam went aan het hart

Het valt op in het maanlicht

Spiraal en twee schaduwen worden één

Langzaam gaat de vlam aan

En de natte duisternis claimt een lied

De schommeling van de lichamen

Voor de eerste keer

oscillerend onzeker

In de zee exploderen duizend manen

En in het donker wordt een schreeuw tot zwijgen gebracht

In het kwaad exploderen duizend manen

En in het donker wordt een schreeuw tot zwijgen gebracht

En op een hangmat slingerbalkon

Dat herhaalt de vloedzon

En onderscheidt zich van de danzón

heet als de danzon

heet als de danzon

heet als de danzon

heet als de danzon