Que No - Café Tacvba

Todo era más bello bajo el cristal de su mirada

Ella era tan fría

Ella era tan blanca, era tan bella

Llegó a mi vida como por una equivocación

No tenía problemas pero fue la solución

Juntos recorrimos muchas horas

Hasta el amanecer

Ella era distinta, era distante

Era esquiva y se ocultaba

No era solo mía

Lo entendía

La compartía y la negaba

Eramos uno siempre detrás de la puerta

Tan elocuente y elegante, tan despierta

Pero una noche vislumbre

Todo lo que iba a perder

Y tuve que decirle que no

Tal vez en otro momento

Y tuve que decirle que yo

Ya no era el mismo de ayer

Tuve que decirle que no

Dar vuelta y retroceder

Y tuve que decirle que no

Ya no

Ha pasado el tiempo y el recuerdo

Y aun seguimos olvidando

La vida sigue inexorable

Las heridas van cerrando

Entre rincones la percibo, aun la veo

Y me sorprendo reprimiendo algún deseo

Ese suspiro no tendrá lugar hoy

Ese suspiro no tendrá lugar

Y tuve que decirle que no

Tal vez en otro momento

Y tuve que decirle que yo

No he vuelto a ser el mismo de ayer

Tuve que decirle que no

Tal vez en otro momento

Y tuve que decirle que yo

Ya no, ya no

Ya no, ya no, ya no

Tuve decirle que no

Y tuve que decirle, ah, ah ah

Tuve que decirle que no

Yo, ya no, y tuve que decirle que no, oh

Alles was mooier onder het glas van zijn blik

ze had het zo koud

Ze was zo wit, ze was zo mooi

Het kwam in mijn leven alsof het per ongeluk was

Ik had geen problemen, maar het was de oplossing

Samen hebben we vele uren gereisd

Tot zonsopgang

Ze was anders, ze was afstandelijk

Ze was ongrijpbaar en verstopte zich

Het was niet alleen van mij

ik begreep

Ik heb het gedeeld en geweigerd

We waren altijd één achter de deur

Zo welsprekend en elegant, zo wakker

Maar op een nacht glimp

Alles wat ik zou verliezen

En ik moest hem nee zeggen

Misschien een andere keer

En ik moest hem vertellen dat ik

Het was niet meer hetzelfde als gisteren

Ik moest hem nee zeggen

draai je om en ga terug

En ik moest hem nee zeggen

Niet meer

Tijd en geheugen zijn verstreken

En we vergeten het nog steeds

Het leven gaat onverbiddelijk door

De wonden sluiten

Tussen hoeken zie ik het, ik zie het nog steeds

En ik merk dat ik een verlangen onderdruk

Die zucht zal vandaag niet plaatsvinden

Die zucht zal niet plaatsvinden

En ik moest hem nee zeggen

Misschien een andere keer

En ik moest hem vertellen dat ik

Ik ben niet meer dezelfde geweest als gisteren

Ik moest hem nee zeggen

Misschien een andere keer

En ik moest hem vertellen dat ik

niet meer, niet meer

Niet meer, niet meer, niet meer

Ik moest haar nee zeggen

En ik moest haar vertellen, ah, ah ah

Ik moest hem nee zeggen

Ik, niet meer, en ik moest haar nee zeggen, oh