Myth - Bumblefoot

Life is good as long as I can keep my eyes closed till I die in vain

Life is good from dust to dust — it’s been a road of broken trust and pain

Take my pain away

I never really wanted more than honored words — you think this life is a game

My time had come and now it’s gone — I missed my last day in the sun

My face has changed — the dogs have won

I never thought I’d ever say I struggled all my life away

Nobody is ever gonna take this pain away

It’s always the same — some taker of years that live off my breaking back

Empty soul collectors — predators of any shine that ya lack

Ya feedin' on my deed with greed not for green just for your trophy rack

They all come to me — my skin sweet to the ticks swarmin' on me

They all take their little bite and in the end it’s like a stab in the back

I’m all out of blood, I gave them too much — but it’s still not enough

They come one by one, mask of a friend — over and over again and again

Never ends — guess this was my destiny, to keep trying to climb for eternity

An endless hill while they pull at me, and slide me back down and not let me

sleep

And live off my blood — with a mechinal numb dig my fingers in mud and pull my

way up

Guess this was my destiny, to keep trying to climb for eternity

That’s my mytholgy

Take my pain away

Het leven is goed zolang ik mijn ogen dicht kan houden tot ik tevergeefs sterf

Het leven is goed van stof tot stof - het was een weg van gebroken vertrouwen en pijn

Neem mijn pijn weg

Ik wilde nooit meer dan eervolle woorden — jij denkt dat dit leven een spel is

Mijn tijd was gekomen en nu is het voorbij - ik heb mijn laatste dag in de zon gemist

Mijn gezicht is veranderd - de honden hebben gewonnen

Ik had nooit gedacht dat ik ooit zou zeggen dat ik mijn hele leven heb geworsteld

Niemand zal deze pijn ooit wegnemen

Het is altijd hetzelfde — een of andere nemer van jaren die leeft van mijn terugkomst

Lege zielenverzamelaars — roofdieren van elke glans die je mist

Je voedt mijn daad met hebzucht, niet voor groen alleen voor je trofeeënrek

Ze komen allemaal naar me toe - mijn huid is zoet voor de teken die op me zwermen

Ze nemen allemaal hun kleine hap en uiteindelijk is het een mes in de rug

Ik heb geen bloed meer, ik heb ze te veel gegeven, maar het is nog steeds niet genoeg

Ze komen één voor één, masker van een vriend — steeds opnieuw en opnieuw

Eindigt nooit - denk dat dit mijn lot was, om te blijven proberen te klimmen voor de eeuwigheid

Een eindeloze heuvel terwijl ze aan me trekken en me weer naar beneden laten glijden en me niet laten

slaap

En leef van mijn bloed - met een mechanische gevoelloosheid mijn vingers in de modder graven en aan mijn

weg omhoog

Denk dat dit mijn lot was, om te blijven proberen te klimmen voor de eeuwigheid

Dat is mijn mythe

Neem mijn pijn weg