Chair Ass - Bumblefoot

I’ve got a chair attached to my ass for 13 hours every day

Add two more after and before, just getting there and away

Like thrown meat landing on a seat — just vegetating in decay

I’m squattified — too settled in, and melting into pear-shaped dismay

Shapes and textures etched into my back on few occasions whence I stand

Impressions of a cushion pressed into a lazy man

The furniture acts like a cookie-cutter — reforming me like wooden hands on

flattened dough

Till I tear the glue of hair and sweat and go

The vinyl interlocked with dimples grips my body

Till I’m just a finished pile of human relic on a legged place-mat

I fall between the tensing cracks — I feel trapped on the tracks

I don’t need feet — I’m levitated by the seat — yeah, I’ve got chair ass

Yeah, no, something gone wrong

Here, gone, too late, I’m done

My blood pools in my thighs

I bloat and swell cold till I rise

Numb I stand, arms in clammy palms, rubber bones give at the knee

Ankles thick but empty, couldn’t hold the gelatin mold

Watch the cardhouse man fold

Yeah, no, something gone wrong

Here, gone, too late, I’m done

Yeah, no, gone, too late, I’m done

Yeah, no, gone, too late, I’m done

Ik heb elke dag 13 uur lang een stoel aan mijn kont vastgemaakt

Voeg er nog twee toe voor en na, gewoon heen en weer gaan

Zoals gegooid vlees dat op een stoel landt - gewoon in verval

Ik ben gehurkt - te vastgegroeid en smeltend in peervormige ontzetting

Vormen en texturen die een paar keer in mijn rug zijn geëtst waar ik vandaan kom

Impressies van een kussen dat in een luie man is gedrukt

Het meubilair werkt als een koekjessnijder — het hervormt me als houten handen op

afgeplat deeg

Tot ik de lijm van haar scheur en zweet en ga

Het vinyl met kuiltjes omklemt mijn lichaam

Tot ik gewoon een afgewerkte stapel menselijke relikwie ben op een placemat met poten

Ik val tussen de gespannen scheuren - ik voel me gevangen op de sporen

Ik heb geen voeten nodig - ik zweef door de stoel - ja, ik heb een stoelkont

Ja, nee, er is iets misgegaan

Hier, weg, te laat, ik ben klaar

Mijn bloed in mijn dijen

Ik zwelt op en zwelt op tot ik opsta

Numb ik sta, armen in klamme handpalmen, rubberen botten geven op de knie

Enkels dik maar leeg, kon de gelatinevorm niet vasthouden

Kijk hoe de man van het kaartenhuis vouwt

Ja, nee, er is iets misgegaan

Hier, weg, te laat, ik ben klaar

Ja, nee, weg, te laat, ik ben klaar

Ja, nee, weg, te laat, ik ben klaar